ആട്ടും തോലിട്ട ചെന്നായ 3 [Caraxes] 181

ഞാൻ ആ പുതപ്പ് അവരുടെ ശരീരത്തോട് നന്നായി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, അതിന്റെ കൂടെ എന്റെ മുഖം അവരുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിലായി കൊണ്ടു വന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു നൂൽപ്പാകത്തിന്റെ ദൂരം പോലുമില്ല. ആന്റിയുടെ നനഞ്ഞ തലമുടിയിൽ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പുതപ്പിന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടും, എന്റെ നഗ്നശരീരത്തിന്റെ സാമീപ്യവും കാരണം ആന്റിയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം പതിയെ മാറി വരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവർ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി.

“ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട് ആന്റി? തണുപ്പ് കുറവുണ്ടോ?” ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

ആന്റിയുടെ ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഞാനത് ചോദിച്ചപ്പോൾ, മറുപടിയായി അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പകരം ആ പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ വിറയലോടെ അവർ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അവരുടെ ആ മയിൽപീലി കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഭയവും, കാമവും, പിന്നെ ഒരുതരം കീഴടങ്ങലും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നൊരു ഭാവം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

“വി…വിശാൽ…”

ആന്റി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ താഴ്ന്ന നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.

അവർ എന്റെ പേര് വിളിച്ചത് എന്നോട് പിന്നോട്ടേക്ക് ഇറങ്ങി നിൽക്കാനാണോ, അതോ അവരുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരാനാണോ എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എന്നിരുന്നാലും അവിടെ നിന്നും പിന്നോട്ടേക്ക് ചുവട് വെക്കാനുള്ള ഒരു ഉദ്ദേശവും എന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. “ഇതാണ് ഏറ്റവും നല്ല അവസരം. ഇതിനേക്കാൾ മികച്ചത് ഇനിയൊരിക്കിലും എനിക്ക് കിട്ടിയെന്ന് വരില്ല.” എന്നായിരുന്നു എന്റെ ഉൾബോധ മനസ്സ് എന്റെ ബോധമനസ്സിനോട് ആ ഒരു വന്യമായ നിമിഷത്തിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഇരുന്നത്.