അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം 2 [CA Topper] 97

സംഗീത് പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി. പ്രസാദിന്റെ ആ മാന്യതയിൽ അവന് വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി.

“അതിനെന്താ സാർ, ധൈര്യമായി വിളിച്ചോളൂ. മോളെ പോലെ കണ്ടല്ലോ, അത് മതി ഞങ്ങൾക്ക്,” സംഗീത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

സംഗീതിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രസാദ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. സ്വാതിയെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ കാണുന്ന പ്രസാദിനെ ഓർത്ത് സംഗീതിന്റെ മനസ്സിൽ തെല്ല് ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ അർത്ഥം സംഗീത് അറിഞ്ഞില്ല.

സ്വാതി കപ്പ് കൈകളിലേക്ക് വാങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ പ്രസാദിന്റെ വിരലുകളിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തട്ടി. ആ സ്പർശനം ഒരു മിന്നായം പോലെ പ്രസാദിന്റെ ശരീരത്തിൽ തറച്ചു. അവൾ നുണക്കുഴി കാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുയർന്ന ആ നോട്ടം അവളിലേക്ക് മാത്രം എയ്തുവിട്ടതായിരുന്നു. സംഗീത് ബാഹ്യലോകത്തെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രസാദിന്റെയും സ്വാതിയുടെയും കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ വാക്കുകളില്ലാത്ത മറ്റൊരു രഹസ്യത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പ്രസാദ് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ ശാന്തമായി അവരോട് പറഞ്ഞു, “സംഗീത്, സ്വാതി… നിങ്ങൾക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം. സമയം ധാരാളമുണ്ട്, ഈ പരിസരമൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റി നടന്നു കാണാം. ഒരുപാട് ദൂരത്തേക്ക് പോകേണ്ട, ഈ തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ നടക്കുക. എനിക്ക് കുറച്ച് അത്യാവശ്യ ജോലികളുണ്ട്, അത് തീർക്കട്ടെ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് വിശേഷങ്ങൾ പറയാം. അതുവരെ ഈ ബംഗ്ലാവിന്റെ അടുത്തുള്ള തോട്ടവും പൂന്തോട്ടവും ഒക്കെ ഒന്ന് നടന്നു കണ്ടിട്ട് വാ.”