അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 3 [Kambi Chettan] 143

കണ്ണീരും ദാരിദ്ര്യവും മാത്രം നിറഞ്ഞ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ, ആ തറവാട് വീടും ശ്രീനാഥും മാത്രമാണ് ഏക ആശ്വാസമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഈ ചെറിയ സുഖം ഇനിയെങ്കിലും മുറിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ അവർ മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു.

വാതിൽ തുറന്ന ശ്രീനാഥ് അവരെ കണ്ടതും അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരായിരം സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചതുപോലെ പ്രകാശം പടർന്നു.

“നിങ്ങൾ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു,” അവൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടനെ ശ്രീനാഥ് അവരെ രണ്ടുപേരെയും ചേർത്തുപിടിച്ചു. ലതികയുടെയും പ്രീതിയുടെയും നെറ്റിയിലെ ചന്ദനക്കുറി മായാതെ അവൻ മാറി മാറി ഉമ്മ വെച്ചു. ആ ഉമ്മകളിൽ കാമത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വലിയ കരുതലിന്റെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.

“സാറേ… ഒരുപാട് പ്രാർത്ഥിച്ചാ വന്നത്. ഇനിയൊരു തടസ്സവും ഉണ്ടാവരുതേ എന്ന്,” ലതിക അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

“ഇനി ആരും വരില്ല ലതികേ. ഇന്ന് ഈ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്,” അവൻ പ്രീതിയുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

പ്രീതി നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും വഴുതി വീഴാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ തവണ മുറിഞ്ഞുപോയ ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം ഇന്ന് പൂർത്തിയാകാൻ പോകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

ശ്രീനാഥ് പ്രീതിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്തി. “നമുക്ക് നിർത്തിയ ഇടത്തുനിന്ന് തുടങ്ങിയാലോ?” ലതിക അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ മനസിൽ വേറൊരു ആശയമായിരുന്നു.