അയേഷയുടെ കുടുംബം [മാനി കുമാർ] 93

അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. മോണിഷ ആയേഷയുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“നമുക്ക് മക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം അക്ക.”

രണ്ടുപേരും കൈകോർത്ത് മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ ഗൗണുകൾക്കുള്ളിൽ നനവ് ഇപ്പോഴും ശേഷിച്ചിരുന്നു. ശരീരങ്ങൾ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ഓർമ്മകളോടെ ചൂടോടെ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

രണ്ടുപേരും കൈകോർത്ത് മുകളിലെ മക്കളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ ഗൗണുകൾക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോഴും രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ചൂടും നനവും ശേഷിച്ചിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുലകൾ മൃദുവായി ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അഹമ്മദും ഫാത്തിമയും ഉണർന്ന് കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“അമ്മേ… അമ്മേ…” ഫാത്തിമ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.

ആയേഷ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്ത് കയറി. അവൾ മക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നു.

“നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നോ മോളേ, മോനേ?” ആയേഷ അഹമ്മദിന്റെയും ഫാത്തിമയുടെയും തലയിൽ കൈവച്ച് തഴുകി.

മോണിഷയും പിന്നാലെ അകത്ത് വന്നു. അവൾ ഫാത്തിമയെ എടുത്ത് മടിയിൽ ഇരുത്തി.

“ഇന്ന് രാവിലെ നല്ല മഴയുണ്ടല്ലേ?” മോണിഷ ഫാത്തിമയോട് ചോദിച്ചു, അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.

ആയേഷയുടെ മനസ്സിൽ രാത്രിയിലെ മോണിഷയുടെ ചൂടുള്ള ചുംബനങ്ങളും സ്പർശങ്ങളും ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ മോണിഷയുടെ നേരെ ഒരു നോട്ടം നൽകി. മോണിഷയുടെ കണ്ണുകളിലും അതേ ആസക്തിയുടെ മങ്ങിയ തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“കുളിക്കാൻ പോകാം വരൂ,” ആയേഷ മക്കളോട് പറഞ്ഞു.

നാലുപേരും വലിയ മാർബിൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. ആയേഷ തന്റെ ഗൗൺ മാറ്റി നഗ്നയായി. മോണിഷ മക്കളെ സഹായിച്ച് അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി. മോണിഷ ഒരു നിമിഷം ആയേഷയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.