”ഉം… എനിക്കറിയാം. അബ്ബുവിന്റെ കാര്യം ഓർത്ത് ഇക്കാക്ക് ഉണ്ടായ ആശ്വാസം എനിക്കും മനസ്സിലാകും,” എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ച് ആയിഷ പറഞ്ഞു. സമീറ ഇത്തയുടെ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് മാറും മുൻപ് ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഈ പെരുമാറ്റം എന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ആ സാഹചര്യത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഞാൻ വേഗം അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ ചാരി, ആയിഷയെ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തുമ്പോൾ പുറത്ത് റബ്ബർ തോട്ടത്തിന് മുകളിൽ കനത്ത മഴ തകർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനൽച്ചില്ലുകളിൽ വന്നു പതിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നു ആ മുറിയിൽ അപ്പോൾ കേൾക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്.
സമീറ ഇത്ത വരുത്തിവെച്ച ആ വലിയ വെപ്രാളവും ആവേശവും എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഒരു വശത്ത് ഓഫീസറുടെ ആ അധികാരവും വശ്യതയും തന്ന ലഹരി, മറുവശത്ത് ആയിഷയുടെ ഈ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയം. ആയിഷ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്ന് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം കലർന്ന ഭയം തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.
“റഹീമിക്കാ… അബ്ബു എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാൻ സാധ്യതയില്ലേ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
“മില്ലിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് അബ്ബു വരാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ട് മോളെ. നീ പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു വന്നിരുന്നു.
ആയിഷയുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ അതിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. ഇന്നലെ രാത്രി ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നതുകൊണ്ടാകാം, അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ വെട്ടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിലും പിന്നീട് കവിളുകളിലും പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആയിഷയെ റഹീം ഗർഭിണിയാക്കണം. സമീറയുടെ പിടിപാടിൽ അവിടെ ഓഫീസിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെയും അവരുടെ മക്കളെ/ മരുമക്കളെ കൂടി കളിച്ച് വിത്തിടണം റഹീം. റഹീം ഒരു വിത്ത് കാളയായി പറന്ന്നടന്ന് കളിച്ച് വിത്തുകൾ ഇറക്കി പരാഗണം നടത്തുന്നത് അത്യുത്തമം
Adipoli ❤️ waiting next part