ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി 4 [സാഹിൽ] 171

ഇടക്ക് Achayan ഒപ്പമുള്ള flirt chats ഉം video calls ഉം ഒക്കെ ആയിരുന്നു ചെറിയൊരു ആശ്വാസം. അത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

പക്ഷേ ഇന്ന്… gate കടന്ന് പോകുന്ന സാഹിലിന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ… അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ വിചിത്രമായൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

“ഇവൻ ശരിക്കും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ…”

അവർ മേളെ bed ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

പക്ഷേ മനസ്സ് calm ആവുന്നില്ലായിരുന്നു.

ഒരു ഭാഗത്ത് മകളെ കുറിച്ചുള്ള സംശയം… മറുവശത്ത് സ്വന്തം ഉള്ളിലെ പഴയ ഓർമ്മകളും ഒറ്റപ്പെടലും.

ഇനി മാരിയയോട് ചോദിച്ചാലോ?

വേണ്ട, ഉറപ്പില്ലാതെ എങ്ങനെ ചോദിക്കും. അവരെ ഒന്നിച്ചു കണ്ടാൽ ചോദിക്കാം

അലീന അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.

Window ലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ… ആ രാത്രിയിലെ നിശ്ശബ്ദത അലീനയ്ക്ക് അസ്വസ്ഥമായി തോന്നി.

Gate കടന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതും ഞാൻ പിന്നോട്ട് പോലും നോക്കാതെ വേഗത്തിൽ നടന്നു.

Bike ഞാൻ junction ലായിരുന്നു വെച്ചിരുന്നത്. ആ വഴി മുഴുവൻ നടക്കുമ്പോഴും എന്റെ heartbeat normal ആയിരുന്നില്ല.

ആരെങ്കിലും പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിക്കുമോ… ആരേലും കണ്ടു കാണുമോ? എന്നൊക്കെ mind ൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാൻ almost ഓടുന്ന പോലെ നടന്നു.

Side ലുള്ള വീടുകളുടെ മുന്നിലൂടെ കടക്കുമ്പോഴും ഓരോ ശബ്ദം കേട്ടാലും ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കും.

“Padachone… പിടിക്കപ്പെടരുതേ…” എന്നൊക്കെയായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

Junction എത്തി bike ന്റെ അടുത്ത് നിന്നപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു വലിയ ശ്വാസം വിട്ടത്.

Helmet എടുത്ത് bike ൽ ഇരുന്നെങ്കിലും… കൈകളിലെ ചെറിയ വിറയൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല.