എൽ ഡൊറാഡോ 8 [സാത്യകി] 768

പക്ഷെ ആഗ്രഹം ഉബടായത് കൊണ്ട് എന്ത് കാര്യം. ഞാൻ ഇവിടെ അവരുടെ മുറ്റത്ത് നിക്കുന്നു. അവർ അവരുടെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉഴുതു മറിക്കുന്നു.. അത് കാണാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ലേ..? ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.. കഴപ്പ് കൂടുമ്പോ അത് വരെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഉപായങ്ങൾ ഒക്കെ തെളിഞ്ഞു വരും.. അത് സത്യം ആണ്. പക്ഷെ കഴപ്പ് ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞേ അതൊക്കെ എത്ര മാത്രം റിസ്ക് ഉള്ളതായിരുന്നു എന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയൂ..

അങ്ങനെ റിസ്ക് എടുത്തു ആണെങ്കിലും ആ കളി കണ്ടേ തീരൂ എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.. എന്റെ പ്ലാൻ ഇപ്രകാരം ആയിരുന്നു.. കളി പുറമെ നിന്ന് കാണാൻ ഒരു മാർഗവും ഇല്ല. ജനൽ അടച്ചിരിക്കുന്നു, വാതിൽ മുന്നിലും പിന്നിലെയും കുറ്റി ആണ് അകത്തു നിന്ന്. വാർക്ക വീടായത് കൊണ്ട് ഓട് പൊളിച്ചു കാണലും മച്ച് തുരന്നു കാണലും ഒന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല. വാർക്ക കെട്ടിടങ്ങളുടെ വരവോടെ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടക്കാരുടെ വസന്തകാലം അവസാനിച്ചു എന്ന സത്യം ഞാനും പതിയെ മനസിലാക്കി.

പക്ഷെ അവരെ ഒക്കെ പോലെ എനിക്ക് പിന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. ഈ എൽ ഡൊറാഡോയിൽ എനിക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്.. ഒരു തരി പൊന്നിന് വേണ്ടി ഏത് മലയും ഞാൻ തുരക്കും….

അങ്ങനെ പുറമെ നിന്ന് കളി കാണാൻ പറ്റില്ല എങ്കിൽ അതിനൊരു വഴി കതക് തുറന്നു അകത്തു കയറുക എന്നതാണ്. അതും എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല. കുറ്റി അകത്തു നിന്നാണ്. അപ്പോൾ അകത്തുള്ളവർ തുറക്കണം.. അതിനൊരു വഴി ഉള്ളത് അവർ തന്നെ വന്നു കതക് തുറക്കുക ആണ്.. ഈ പൊരിഞ്ഞ കളിക്ക് ഇടയിൽ അവർ വന്നു കതക് തുറക്കുമോ..? അതിന് എന്ത് ചെയ്യണം..? ഞാൻ പെട്ടന്ന് ചിന്തിച്ചു..