കളിയാട്ടങ്ങൾ 1 [ലസ്റ്റർ] 73

കളിയുടെ ഭ്രാന്തിൽ ഓരോ പൂറും മികച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നതാണെന്നും, എന്നാൽ നൂറയോളം ലക്ഷണമൊത്ത പെണ്ണ് അപൂർവ്വമാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നൂറ തന്റെ എല്ലാമാണെന്നും പരസ്പരം ആഗ്രഹം തോന്നുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആർത്തിയല്ല പ്രണയമെന്നും അതിൽ രണ്ട് ആത്മാക്കൾ പരസ്പരം അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കണം എന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നൂറ യാത്രപറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ ആദ്യമായി അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അതുകണ്ടു നൂറയും അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുറേനേരം കരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അവളെയും കൊണ്ട് വിമാനം സ്വർണ്ണമേഘങ്ങളിലൂടെ പറന്നുപോയി.

നൂറ യാത്രയായി.!

താൻ വീണ്ടും ഒറ്റയ്ക്കായി. മൗനം ശ്വസിച്ചു നിശ്ചലനായി നിൽക്കുന്ന മലനിരകളിൽ നൂറയുടെ ആലിംഗനം പോലെ പുതഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വെൺമേഘങ്ങളെ നോക്കി പുഴവക്കിലെ പുൽക്കാടിനുള്ളിൽ അവളെ മലർത്തിയും കമിഴ്ത്തിനും മുട്ടുകാലിൽ ഡോഗി സ്റ്റൈലിൽ നിർത്തിയും പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താൻ അടിച്ചു തുളച്ച സ്ഥലത്തു ചെന്നിരുന്നു ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കി. കാറ്റിൽ പുളഞ്ഞു കളിക്കുന്ന നീളൻ പുൽനാമ്പുകൾ അവളുടെ കുഞ്ഞുചർമ്മത്തിൽ ചുവന്ന വരകൾ തീർത്തു. പിന്നിലൂടെ മലയിടിഞ്ഞു വീഴുന്ന ആസുരമായ ശക്തിയിൽ ആ ഇറുകിയ ചുവന്ന വെണ്ണക്കുളം പോലെ വഴുതുന്ന പൂറിലേക്ക് താൻ ആഞ്ഞു കുത്തിയിളക്കിയപ്പോൾ മേനിയിൽ പുൽനാമ്പുകൾ ഉരഞ്ഞു കോറിയതും മുറിഞ്ഞതും അവൾ അറിഞ്ഞതേയില്ല.

“ഊഊ..ആരെങ്കിലും…ആഹ്..കാണും കുട്ടാ..അയ്യേ..വേഗം അടിക്ക്..ആഹ്..ആഹ്.. ഊഊഹ്.. ഇക്കാ ന്ത് രസാ..ഓഓഓഹ്..”