കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 10 [ലസ്റ്റർ] 92

അമ്മു.
!
ഒരിക്കൽ തന്റെ അനുജത്തിയെ പോലെ താൻ ചേർത്ത് നിർത്തിയ, തന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി നടന്നിരുന്ന കുറുമ്പുകാരി അമ്മു.
! പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ മുഖത്ത് കുറേക്കൂടി പക്വതയും വളർച്ചയും തോന്നിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് ആ പഴയ സൗന്ദര്യം അതേ പോലെയുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ കുറച്ചുകൂടി മുതിർന്നത് പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്.
ആ കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ശരീരം അല്പം തടിവച്ചു മാംസം വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്നത് പോലെ ത്രസിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
ആതിര ആ ശാലീനത തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പെണ്ണഴകിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി വാപൊളിച്ചു നോക്കി നിന്നുപോയി.

എന്തൊരു ഗ്രാമീണ വശ്യതയുള്ള മുഖം.
! ഹൊ, എന്തൊരാഴകുള്ള കൊഴുത്ത ശരീരം.
മുലയുടെയും ചന്തിയുടെയും ഇടുപ്പിന്റെയും തുടയുടെയും മാത്രമല്ല, മുലയുടെ താഴെ ഇച്ചിരി തള്ളിനിൽക്കുന്ന പരന്ന വയറുമുതൽ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോകുന്ന താഴ്‌വാരത്തിന്റെ അഴക് പോലും കാമദേവൻ നേരിട്ട് തീർത്ത ശില്പചാരുത പോലെയുണ്ട്.
ഈശ്വരാ ഇവളെ വാഹിദ് കളിച്ചു കാണുമോ? എങ്കിൽ താനൊക്കെ വെറും ആവറേജ് പെണ്ണ് മാത്രമാണല്ലോ അവന്.
ഇവൾ നോക്കിനിൽക്കേ അവന്റെ ആ ഭീകരമായ കളി എന്റെ കൂതിയിലും പൂറിലും കളിപ്പിക്കണം.
ആതിരയ്ക്ക് ആ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും അങ്ങിനെ ചിന്തിക്കാനാണ് തോന്നിയത്.

“അല്ല, ആരിത്.
ഇക്കാന്റെ അമ്മുവല്ലേ ഈ നിൽക്കുന്നത്.
“!
വാഹിദ് പരിഹാസം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവൾ അപ്പോഴും തലയും കുനിച്ചു നിശ്ചലയായി അപരാധിയെ പോലെ നിന്നതേയുള്ളൂ.
അപ്പോഴേക്കും തറവാടിന്റെ നിറഞ്ഞ നിശബ്ദതയിൽ അസംഖ്യം ബൂട്ടുകളുടെ ശബ്ദം പഴകിയ ചുമർഭിത്തികളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തടുത്തു വന്നു.
ഒടുവിൽ ഏതാനും പോലീസുകാരും ഫോറൻസിക് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ആ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു.
അവരുടെ കൈയിൽ പ്രഭാമയമായി വെളിച്ചം പരത്തുന്ന എമർജൻസി ലാമ്പുണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിലാകെ പകൽ പോലെ വെളിച്ചം പരന്നപ്പോൾ ആതിര രാജനെ കെട്ടഴിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
പിന്നെ അവരെയും കൊണ്ട് തള്ളിനീക്കിയ കരിങ്കൽവാതിലിലൂടെ ആ നിലവറയിലേക്ക് കടന്നു.
രൂക്ഷമായ ദുർഗന്ധം അവരെ പൊതിഞ്ഞപ്പോൾ ഫോറൻസിക് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ബാഗിൽ നിന്ന് മാസ്ക് എടുത്തു നൽകി.