അതിനുശേഷം പവി താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾ ബലമായി വകഞ്ഞുമാറ്റി അവളുടെ മദനപ്പൂവിന്റെ (കന്തിന്റെ) ഭാഗത്തേക്ക് വിരലുകൾ കൊണ്ടുപോയി. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പടർന്ന നനവ് ആ ഭാഗത്തെ വല്ലാതെ വഴുവഴുപ്പുള്ളതാക്കിയിരുന്നു. പവി വല്ലാത്തൊരു ക്രൂരതയോടെ അവളുടെ ആ കന്തിന്റെ വിടവിലേക്ക് നീല നൂൽ ആഞ്ഞു വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, അവിടെയും രണ്ട് വലിയ മണികൾ ദൃഢമായി കെട്ടിയിട്ടു. വിരലുകളുടെ അമർത്തലും വള്ളിയുടെ മുറുക്കവും കൂടിയായപ്പോൾ ട്രീസയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞുപോയി.
“ആഹ്… പവി സാർ… വേദനിക്കുന്നു…” അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ച് പിടഞ്ഞു.
“ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത് പൂറീ! ഇനി നീ ഈ മുറിയിലൂടെ സാവധാനം നടക്കണം. കൈകൾ പുറകോട്ട് തന്നെ ഇരിക്കണം. നീ നടക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുലകളിലും പൂറിലും കെട്ടിയ ഈ മണികൾ കിലുങ്ങണം. ആ ശബ്ദം എനിക്ക് കേൾക്കണം,” പവി അവളോട് ഓർഡർ ഇട്ടു.
കണ്ണുകൾ അടച്ച്, കൈകൾ പുറകോട്ട് കെട്ടി ട്രീസ ആ വലിയ ഹാളിലൂടെ വിറയ്ക്കുന്ന കാലടികളോടെ സാവധാനം നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും ബ്രായുടെ സംരക്ഷണമില്ലാത്ത അവളുടെ ആ വലിയ മാറിടങ്ങൾ മേൽപ്പോട്ടും കീഴ്പ്പോട്ടും ആഞ്ഞാടി. മുലകൾ ആടുമ്പോൾ അതിൽ കെട്ടിയ ആ ലോഹ മണികൾ “കിൽ… കിൽ…” എന്ന ശബ്ദത്തോടെ കിലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
അതോടൊപ്പം അവൾ തുടകൾ വകവെച്ച് നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മദനപ്പൂവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കെട്ടിയ മണികൾ അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾവശത്ത് ഉരസുകയും വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കിലുങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഓരോ ചിലമ്പലിലും ആ വള്ളികൾ അവളുടെ വികാരസിരകളെ വല്ലാതെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി വലിച്ചു. വേദനയേക്കാൾ ഉപരി, ആ ഭ്രാന്തമായ അടിമത്തത്തിന്റെ ലഹരി അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചു. അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും മദനജലം അണപൊട്ടി ഒലിച്ച് ആ മണികളെ കൂടുതൽ നനച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
