ഈ സമയം, ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ പരമാധികാരിയായ മിസ്ട്രസ് ട്രീസ സാവധാനം മുന്നോട്ട് നടന്നു വന്നു. അവൾ തന്റെ അതീവ നേർത്ത നീലപ്പുള്ളി നൈറ്റി ഇരു തുടകൾക്കും മുകളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അടിയിൽ വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത നഗ്നമേനി ആ പ്രഭാത വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. അവൾ വിവേകിന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടു മുന്നിലായി, അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിന് അഭിമുഖമായി തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
ട്രീസ തന്റെ അരക്കെട്ട് പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ മുലഞെട്ടുകളിലും മദനപ്പൂവിന്റെ ആഴങ്ങളിലും കെട്ടിയിരുന്ന ആ നീല നൂലിലെ ലോഹ മണികൾ “കിൽ… കിൽ… കിൽ…” എന്ന് അതീവ ഉച്ചത്തിൽ ആ ഹാളിലാകെ മുഴങ്ങി. ആ കഠിനമായ മണിമുഴക്കം വിവേകിന്റെ കാതുകളിൽ ഭയത്തിന്റെ ചൂടായി പടർന്നു കയറി.
“നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടെ തീർത്തു തരാം,” ട്രീസ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൾ യാതൊരു ദയയുമില്ലാതെ, തന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് വിവേകിന്റെ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിന്ന ആ കനത്ത ഇരുണ്ട പുരുഷത്വത്തിൽ വന്യമായ ശക്തിയോടെ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. സാധാരണ പെണ്ണുടലുകൾ നൽകുന്ന മൃദുവായ തലോടലുകൾക്ക് പകരം, ഒരു ചാട്ടവാർ ചുറ്റിയതുപോലെയുള്ള കഠിനമായ മുറുക്കമാണ് വിവേകിന് അനുഭവപ്പെട്ടത്. അവൾ അവന്റെ ലിംഗാഗ്രത്തിലെ തൊലി മുകളിലേക്ക് വലിച്ച് മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് താഴോട്ടും മുകളിലോട്ടും അതിവേഗം വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആഹ്… മിസ്ട്രസ്… വേദനിക്കുന്നു… ദയവായി നിർത്തൂ…” വിവേക് വേദന സഹിക്കാനാവാതെ അലറിക്കരഞ്ഞു. കഠിനമായ ആ അമർത്തലിൽ അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ എല്ലാം വലിഞ്ഞു മുറുകി പൊട്ടുന്ന അവസ്ഥയിലായി.
