മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​രാഹുൽ ആശ്വസിച്ചു. “ശരി മോളേ… അർജുൻ നാളെ പോകുമ്പോൾ നീ തനിച്ചാകില്ലേ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണേ.”

​ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ഉടനെ മാളവിക അവനെ വീണ്ടും തല്ലി. “നിനക്ക് വട്ടാണോടാ? രാഹുലിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണോ നിന്റെ ഈ പണി? ഏട്ടൻ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…”

അർജുൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “രാഹുലേട്ടൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ ചേച്ചി… പിന്നെ ഈ പിങ്ക് ടോപ്പിൽ ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ തുടകളിൽ കൈവെച്ചു.മാളവിക ദേഷ്യം നടിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. “നീ വണ്ടിയോടിക്ക് കുരങ്ങാ… ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അല്ല നേരെ മുകളിലേക്ക് എത്തും,” അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

കാർ മഴയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ അർജുൻ ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ തുടകളിൽ വീണ്ടും വിരലുകൾ അമർത്തി. അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.

​”ചേച്ചി… എനിക്കൊരു കാര്യം അറിയണം. രാഹുലേട്ടൻ അവിടെ ദുബൈയിൽ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ? നിങ്ങൾ ഫോൺ വിളിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയുള്ള സംസാരങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാകാറില്ലേ? ഏട്ടൻ എങ്ങനെയാ അവിടെ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നത്?” അവൻ കുസൃതിയോടെ കണ്ണുചിമ്മി.

മാളവിക ഒന്ന് ചുവന്നു. “നീ പോടാ… അതൊക്കെ നിനക്ക് അറിഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാ? ഞങ്ങൾ സാധാരണ കാര്യങ്ങളൊക്കെയാ സംസാരിക്കാറുള്ളത്.”

​”അയ്യടാ… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ചേച്ചിയെപ്പോലെ ഇത്രയും ഐറ്റമായ ഒരു സാധനത്തെ വീട്ടിൽ നിർത്തിയിട്ട് ഏട്ടൻ അവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല. സത്യം പറ… എന്തൊക്കെയാ സംസാരിക്കാറ്?” അർജുൻ നിർബന്ധിച്ചു.