മാളവിക 8 [Abhisha] 132

​”സാർ… നോക്കി നിൽക്കാതെ… ചെയ്യ് സാറേ…” അവൾ കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച് വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.

വിനോദ് സാർ തന്റെ അരക്കെട്ട് മുന്നോട്ട് നിന്ന് മാളവികയുടെ നനഞ്ഞ പൂറ്റിലേക്ക് കേറ്റി അടിക്കാൻ തുടങി.വഴുക്കലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അതിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അണ്ടി കേറിയപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ സുഖത്തിനൊപ്പം ചെറിയ വേദനയും വന്നു.​”ആഹ്… അമ്മേ… സാറേ… വേദനിക്കുന്നു… പതുക്കെ…” അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി.അദ്ദേഹം അവളുടെ ചന്തികൾ കട്ടിലിൽ നിന്നും ഒരല്പം കൂടി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച്, വേഗതയിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി..

അവരുടെ ആർത്തിയോടെ ഉള്ള അടി കാരണം, അച്ഛനമ്മമാരുടെ ആ വലിയ മരക്കട്ടിൽ തറയിൽ തട്ടി “ക്രീ… ക്രീ…” എന്ന് വല്ലാതെ ആടാൻ തുടങ്ങി. അതിനൊപ്പം മാളവികയുടെ വായിൽ നിന്നും സുഖവും വേദനയും കലർന്ന ഉറക്കെയുള്ള നിലവിളികൾ പുറത്തുവന്നു.വീടിന് പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മാളവികയുടെ ഈ ഉറക്കെയുള്ള ശബ്ദം പുറത്താരെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്ന് ഭയന്ന് വിനോദ് സാർ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഇടതു കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് മാളവികയുടെ വായ അമർത്തി പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.

​വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചതോടെ അവളുടെ വലിയ ശബ്ദത്തിലുള്ള നിലവിളികൾ അവളുടെ സൗണ്ട് ഒതുങ്ങി, “ഉം… ഉം… മ്മ്മ്…” എന്ന നേർത്ത മൂളലുകളായി മാറി.

അവൾ സുഖം കൊണ്ട് തന്റെ പുരികങ്ങൾ ചുളിക്കുകയും, കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടയ്ക്കുകയും, മുഖം ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും വെട്ടിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സാറിന്റെ തോളിൽ കിടന്ന അവളുടെ കാലുകളിലെ വിരലുകൾ വായുവിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിന്നു. വിനോദ് സാർ അവളുടെ വായ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച്,