മായ [ജയശ്രീ] 130

രേവതി : മതി മോനേ മതി ആഴം ഇത്ര മതി കുറച്ച് വീതി കൂട്ടിക്കോ ആദ്യം കുമ്മായം ഇടണം പിന്നെ വെണ്ണീർ

രാഹുൽ : ഓ… ഞാൻ ആദ്യയിട്ടല്ലേ ഇത് ചെയ്യുന്നത്
രേവതി : അത് പിന്നെ എനിക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ
രാഹുൽ : ഒന്ന് പോയെ….

അവൻ ആകെ വെട്ടി വിയർത്തിരുന്നു… ഇട്ടിരുന്ന ടീ ഷർട്ട് ഒക്കെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു
ഒരു കവിൾ വെള്ളം കുടിച്ചു നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു തൻ്റെ ജോലി തുടരുന്നതിന് ഇടയിൽ അവൻ്റെ കണ്ണ് മണ്ണിനിടയിലെ എന്തോ ഒന്നിൽ ഉടക്കി

മണ്ണ് നീക്കി മാറ്റിയപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ പ്രതിമ… മരം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയത് ആണ്… നല്ല ഭംഗിയുള്ള മുഖം…അര ഭാഗത്ത് നെഞ്ചിൽ ഒക്കെ കൊത്ത് പണികൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ വസ്ത്രം പോലെ…. മൂക്കുതിയുടെ ഭാഗത്ത് ഒരു ചെറിയ ദ്വാരം
രാഹുൽ അതെടുത്ത് മാറ്റി വച്ചു

അന്ന് രാത്രി മുറ്റത്തെ മാവിൻ കൊമ്പിൽ ഇരുന്നു ” GHOST SHIP” എന്ന സിനിമ ഫോണിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കവെ…. അവൻ്റെ കീശയിൽ നിന്നും ആ പ്രതിമ താഴെ വീണു
അത് കയ്യിലെടുത്ത് അതിൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഒന്ന് തലോടി
മിന്നലിൻ്റെ ഒരു വര പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തുടെ കടന്നു പോയി…

ഒരു ഇടി മുഴക്കം
ഫോണിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന അവൻ ഒന്നും അറിയുന്നില്ലയിരുന്നു
രാഹുൽ ഇരിക്കുന്നത്തിൻ്റെ കുറച്ചു മാറി ചെറിയ ഭാഗത്തായി ഒരു പുക ഉയരുന്നു
അത് വട്ടത്തിൽ ചുഴറ്റി വേഗത്തിൽ ഒരു പമ്പരം പോലെ കറങ്ങി
എവിടെ നിന്നോ ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം

ഓയി….
ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് അവൻ ചുറ്റും നോക്കി
ഇവിടെ….

അവൻ മാവിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു
രാഹുൽ : ആരാ…. ആരാന്ന ചോദിച്ചേ
മിണ്ടാട്ടം ഇല്ല…