നന്ദിത 11 [The One] 45

​ആ പുരുഷന്മാരുടെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, നന്ദിതയുടെ വായയിലൂടെ കാമമൂളലുകൾ പുറത്തുവന്നെങ്കിലും, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

​”എന്താടീ… കരയുകയാണോ? അതോ സുഖം കൂടിയിട്ടാണോ?” എന്റെ മുകളിൽ കിടന്ന കട്ടിമീശക്കാരൻ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​ആ ചോദ്യം എന്റെ ഉള്ളിലെ നന്ദനെ വല്ലാതെ കുത്തിനോവിച്ചു.

ഒരു തെറ്റാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് എന്റെ വിവേകം എന്നോട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ മുന്നിൽ, അപരിചിതരായ കാമഭ്രാന്തന്മാർക്ക് മുൻപിൽ ഒരു വിലകുറഞ്ഞ വേശ്യയെപ്പോലെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ കിടന്നു കൊടുക്കണോ?

ഈ നരകം ഇവിടെവെച്ച് നിർത്തണം എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചു.

ഒരു നിമിഷം ആ പുരുഷന്മാരെ തള്ളിമാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ എന്റെ ഉള്ളിലെ പൗരുഷം എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

​പക്ഷേ… അതേസമയം തന്നെ, നന്ദിത എന്ന ഈ രൂപത്തിൽ നിന്നും, ഈ കീഴടങ്ങലിന്റെ സുഖത്തിൽ നിന്നും മാറി വീണ്ടും പഴയ നന്ദനാകാൻ എന്റെ ശരീരം ഒട്ടും ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

വസ്ത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി കീറിപ്പറിഞ്ഞ്, മയക്കുമരുന്നിന്റെ ലഹരിയിൽ ഒരു തെരുവ് വെടിയെപ്പോലെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ നഗ്നയാക്കപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഈ നിമിഷം എനിക്ക് നൽകുന്ന ഉത്തേജനം അത്രമാത്രം തീവ്രമായിരുന്നു.

ശരിയും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള ആ വടംവലിയിൽ എന്റെ മനസ്സ് ആകെ ഉലഞ്ഞുപോയി.