ഒരു മുറ 2 [A V] 159

മുകളിൽ ചെന്നാൽ മൂന്നു വശവും ആ കാടിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നു. ഒരു ഭാഗം തുറസായ രീതിയിൽ കിടക്കുന്നു. അവിടെ നോക്കിയാൽ ദൂരത്തോളം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന കൃഷിത്തോട്ടങ്ങളും തോടും മറ്റു ജലാശയങ്ങളുടെ ഒക്കെ വിദൂര ദൃശ്യം കാണാം. അവിടെ നല്ല കാറ്റ് ഉണ്ട് അതേറ്റു അവിടെ നില്ക്കാൻ നല്ല സുഖം ആണ്.

അവർ മുകളിൽ എത്തി. മുകളിൽ ചെറിയ ചെറിയ പാറകൾ ഉണ്ട് ആളുകൾക്ക് ഇരിക്കാൻ പാകത്തിന്. അവർ മുകളിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് ഒരു മൂന്നു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ അവിടെ എത്തുന്നത്. കാരണം എനിക്ക് പതിയെ കൊണ്ട് കയറാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ അതും ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ. എന്റെ തലയ്ക്കു മുകളിൽ ചെറിയ കാർഡുകൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു തുരങ്കം എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. അവർ ഇരുവരും ഒരു പാറയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. അവരുടെ ഏകദേശം ഇടതുഭാഗത്തായിട്ടാണ് ഞാൻ വന്നത് എന്നെ അവർ അവിടെ നിന്നും നോക്കിയാൽ കാണുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല കാരണം അത്രയ്ക്ക് ഇല്ലിക്കൂട്ടം അവിടെയുണ്ട്. ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് പാറകളും ഉണ്ട് ആ പാറയുടെ മില്ലിയുടെ മറവിൽ നിന്ന് എനിക്ക് അവരെ സുഖമായിട്ട് കാണുവാൻ സാധിക്കും അതും വളരെ അടുത്ത് ഏതാണ്ട് ഒരു മൂന്നോ നാലോ മീറ്റർ ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ തുമ്മിയാൽഅവർ തീർച്ചയായിട്ടും തിരിച്ചറിയും ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന്. യാതൊരുവിധത്തിലുള്ള തുമ്മലും മറ്റ് ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കാതെ ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു കാറ്റിന്റെ നേരത്തെ മുറിച്ച് കാറ്റ് ഇല്ലിക്കുട്ടത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ ഇല്ലി അനങ്ങുന്ന ശബ്ദം അവിടെ ആകെ മുഴുകി. ഒരുപക്ഷേ ആ മുഴക്കത്തിൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദം ഒരുപക്ഷേ മുങ്ങി പോകാം. അവിടെ കയറുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ സൈലൻഡിൽ ഇട്ടു ഇനി ഒരുപക്ഷേ ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തൻ വിളിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഫോൺ റിങ് ചെയ്ത ഉറപ്പായും ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അറിയും