ആദ്യം ആയി ആണ് ഒരാൾ യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തോടെ, തന്റെ കുറവുകളെ നോക്കാതെ ഒരു മനുഷ്യൻ ആയി തന്നെ പരിഗണിക്കുന്ന, തന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്കു അതിന്റെ വില കല്പിക്കുന്ന ഒരാൾ വരുന്നത്. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അങ്ങനെ ഒരാൾ തന്റെ കൂടെ വേണം എന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ തോന്നി.
ആദ്യമായായിരുന്നു ഒരാൾ അവളെ സഹതാപത്തോടെയോ, ആഗ്രഹത്തോടെയോ, കണക്കുകൂട്ടലുകളോടെയോ അല്ലാതെ ഒരു മനുഷ്യനായി കാണുന്നത്. അവളുടെ കുറവുകളെക്കാൾ, അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വില കൊടുക്കുന്ന ഒരാൾ.
അവളെ “ശരിയാക്കേണ്ട ഒരു കുട്ടി” എന്നല്ല,
മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരാളായി കാണുന്ന ഒരാൾ.
അതുകൊണ്ടാവാം, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ ഒരാൾ തന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് ആദ്യമായി ആഗ്രഹിച്ചത്.
പക്ഷെ അതോടൊപ്പം തന്നെ ഒരു ഭയവും അവളിൽ വളർന്നു. തനിക്ക് അയാളോട് തോന്നുന്നത് എന്താണെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. അത് പ്രണയമായിരുന്നോ? അതോ ആഴമുള്ള ഒരു സൗഹൃദം മാത്രമോ? അല്ലെങ്കിൽ, അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരാളിൽ അറിയാതെ ഒരു സുരക്ഷിതത്വം തേടുന്നതോ?
ഇനി അത് പ്രണയമാണെങ്കിൽ പോലും…
അത് എങ്ങനെ ശരിയാകും?
വിവാഹമോചനത്തിന്റെ വക്കിൽ ആണെങ്കിലും, അയാൾ ഇപ്പോഴും വിവാഹിതനാണ്. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനാണ്. തങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാൽ, അതിന്റെ വില എത്രപേർക്ക് കൊടുക്കേണ്ടി വരും എന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിനെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി.
ഇതിനിടയിലും അവളുടെ വിദേശത്തേക്കുള്ള ശ്രമങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതെല്ലാം അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
സുഹൃത്തെ, വളരെ നല്ല കഥ, ഇതിനു തുടർച്ച ഉണ്ടാകുമോ?
Thank you. ക്ഷമിക്കണം. ഇതിനു തുടർച്ച ഉണ്ടാവില്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.
മറുപടി തന്നതിൽ സന്തോഷം, ഇതു പോലത്തെ കഥകൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
കൂടുതൽ ചോദിച്ചു അവളുടെ മനസ്സ് മാറ്റേണ്ട എന്ന് അയാളുടെ ഉള്ളിലെ മൃഗം അയാളോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു- കട്ട relatable theme !!
Thank you