ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൻ്റെ പൂമുഖത്ത് മീര കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കോടതിയിലെ കറുത്ത ഗൗണിന് പകരം കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു സ്ലീവ്ലെസ്സ് കുർത്തയായിരുന്നു അവരുടെ വേഷം. വലിയ വട്ടക്കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവർ എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
മീര: (ഗൗരവത്തിൽ) "ജയ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ എന്ന് എനിക്കൊന്ന് അറിയണം. അകത്തേക്ക് വരൂ."
അകത്തെ എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത മുറിയിൽ പുസ്തകങ്ങളും ഫയലുകളും ചിതറിക്കിടന്നിരുന്നു. അവർ എനിക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് ജ്യൂസ് നൽകി.
മീര: "എൻ്റെ ജീവിതം ഈ ഫയലുകൾക്കും കോടതികൾക്കും ഇടയിലാണ്. ഭർത്താവ് ഒരു വലിയ ബിസിനസ്സുകാരനാണ്, പക്ഷേ അയാൾക്ക് എന്നെക്കാൾ താല്പര്യം അയാളുടെ ലാഭവിഹിതത്തോടാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് കുറച്ചു നേരം എല്ലാത്തിൽ നിന്നും ഒന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാനാണ്."
അവർ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. മീരയുടെ സമീപനം ജയപ്രഭയിൽ നിന്നോ ശീലയിൽ നിന്നോ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവർക്ക് എൻ്റെ ശരീരത്തോടൊപ്പം തന്നെ എൻ്റെ സാന്നിധ്യവും ആവശ്യമായിരുന്നു.
മീര: "നീ ഒന്നും സംസാരിക്കേണ്ട. എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചാൽ മതി."
അന്ന് ആ രാത്രിയിൽ ലൈംഗികതയേക്കാൾ ഉപരി ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ ഏകാന്തതയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ലിംഗം അവരെ വല്ലാതെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. "ഇത്രയും കരുത്തുള്ള ഒരാൾ എൻ്റെ അരികിലുണ്ടെന്ന തോന്നൽ എനിക്ക് നൽകുന്ന സുരക്ഷിതത്വം വലുതാണ്," അവർ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
അധികാരമുള്ള സ്ത്രീകൾ പോലും ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എത്രമാത്രം സ്നേഹവും സാമീപ്യവും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാൻ മീരയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കി. അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ ഞാൻ അവിടെ ചിലവഴിച്ചു. പുലർച്ചെ ഇറങ്ങാൻ നേരം അവർ എൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരു കവർ തന്നു.
മീര: "ഇതിൽ 10,000 രൂപയുണ്ട്. നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം, നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം ഈ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ തീരണം. പുറംലോകം അറിഞ്ഞാൽ..."
ഞാൻ: "പേടിക്കണ്ട മാഡം, ഞാൻ ഒരു ജിഗോളയാണ്. രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക എന്നത് എൻ്റെ ജോലിയുടെ ഭാഗമാണ്."
കായംകുളത്തേക്കുള്ള ബസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കായലിലെ കാറ്റ് എന്നെ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ, മൂന്ന് ജീവിതങ്ങൾ. പക്ഷേ എല്ലാവരും എന്നിൽ തിരഞ്ഞത് ഒരേ കാര്യം തന്നെയായിരുന്നു - ആരും നൽകാത്ത പരിഗണനയും ശാരീരിക തൃപ്തിയും.
എൻ്റെ ബാങ്ക് ബാലൻസ് വർദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വീട്ടിലെ കടങ്ങൾ ഞാൻ വീട്ടാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, ഒരു സെയിൽസ്മാൻ്റെ വേഷം കെട്ടി ഞാൻ ഇനിയും എത്രനാൾ ഈ ഇരട്ടജീവിതം നയിക്കും?
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
ആലപ്പുഴയിലെ ആഡംബര ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ കീശയിൽ 15,000 രൂപയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പണത്തിൻ്റെ തിളക്കത്തിനിടയിൽ ഞാൻ മറന്നുപോയത് കായംകുളത്തെ ആ ചെറിയ തുണിക്കടയിലെ കണിശക്കാരനായ മാനേജരെയായിരുന്നു. ഓണത്തിരക്കുള്ള സമയത്ത് ഒരു സെയിൽസ്മാൻ അനുവാദമില്ലാതെ മുങ്ങുന്നത് ആ കടയെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ കുറ്റമായിരുന്നു.
ആലപ്പുഴയിൽ നിന്ന് കായംകുളത്തെത്തുമ്പോൾ സമയം രാവിലെ പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ ഉറക്കമില്ലായ്മയും യാത്രാക്ഷീണവും എൻ്റെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കടയുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ മാറിയതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഓണത്തിരക്ക് അതിൻ്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരുന്നു.
ആളുകൾ തിക്കിത്തിരക്കി തുണികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി. കൗണ്ടറിലിരുന്ന മാനേജർ സോമൻ ചേട്ടൻ്റെ കണ്ണ് കൃത്യമായി എന്നിൽ പതിഞ്ഞു. ആ നോട്ടത്തിൽ കനലുകൾ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സോമൻ ചേട്ടൻ: (ഉച്ചത്തിൽ)
"എവിടെയായിരുന്നുടാ നീ? ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്ക് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു പോയവൻ ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത്? ഫോൺ വിളിച്ചാൽ എടുക്കില്ല... നിന്നെ വിശ്വസിച്ച് ഈ സെക്ഷൻ ഏല്പിച്ച എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ!"
കടയിൽ സാധനം വാങ്ങാൻ വന്നവർ എല്ലാവരും എന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നു. എനിക്ക് വല്ലാത്ത അപമാനം തോന്നി.
ഞാൻ: "ചേട്ടാ.. അത്.. പെട്ടെന്ന് ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നു. ഫോൺ ചാർജ് തീർന്നു പോയി."
സോമൻ ചേട്ടൻ: "അത്യാവശ്യം! നിനക്ക് മാത്രമല്ല ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും അത്യാവശ്യങ്ങളുണ്ട്. ഈ തിരക്കുള്ള സമയത്ത് നിന്നെപ്പോലെ ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്ത ഒരാളെ എനിക്ക് ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല. ഇപ്പോൾ തന്നെ നിൻ്റെ സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് ഇറങ്ങിക്കോ. ഇനി ഈ പടി ചവിട്ടരുത്!"
സത്യത്തിൽ ആ നിമിഷം ഞാൻ തകർന്നു പോകേണ്ടതായിരുന്നു. കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കാലുപിടിച്ച് മാപ്പ് ചോദിച്ചേനെ. കാരണം, ആ 8,000 രൂപയായിരുന്നു എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ ഏക പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ ഇന്ന് എൻ്റെ
കീശയിലിരിക്കുന്ന കവറിൽ ആ കടയിലെ രണ്ട് മാസത്തെ ശമ്പളമുണ്ട്. ആ തിരിച്ചറിവ് എന്നിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു ധൈര്യം നിറച്ചു.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എൻ്റെ ബാഗുമെടുത്ത് കടയുടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പിന്നിൽ സോമൻ ചേട്ടൻ്റെ ശകാരങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കടയുടെ പുറത്തിറങ്ങി ആ പഴയ പറമ്പിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. ആ മാരുതി ആൾട്ടോ കാർ അവിടെയില്ല. പക്ഷേ, എൻ്റെ ജീവിതം ആ കാറിൻ്റെ മറവിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി മാറിമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇനി എനിക്ക് തിരിച്ചുപോക്കില്ല. ഒരു സാധാരണ സെയിൽസ്മാൻ എന്ന എൻ്റെ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞു വീണിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ആ അദൃശ്യ ലോകത്തെ അംഗമാണ്.
വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു, "എന്താടാ നേരത്തെ വന്നത്?"
ഞാൻ: "കടയിൽ ചെറിയൊരു പ്രശ്നം അച്ഛാ. ഞാൻ ആ ജോലി നിർത്തി. അതിലും നല്ലൊരു വരുമാനം എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കിട്ടുന്നുണ്ട്."
അച്ഛൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ കയ്യിലുള്ള നോട്ടുകെട്ടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചില്ല.
പണം എല്ലാ സത്യങ്ങളെയും മൂടിവെക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ളതാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ജോലി പോയതോടെ എനിക്ക് കൂടുതൽ സമയവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ലഭിച്ചു. ജയപ്രഭയെ വിളിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഫ്രീയാണ്. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എവിടെ വേണമെങ്കിലും വരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്."
അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു എൻ്റെ പ്രൊഫഷണൽ ജിഗോള ജീവിതം.
ഇനി എനിക്ക് ക്ലയൻ്റുകളെ കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വന്നില്ല, അവർ എന്നെ തേടി വരാൻ തുടങ്ങി.
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
തുണിക്കടയിലെ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ദിവസം എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. അപമാനത്തേക്കാൾ ഉപരി, ഒരുതരം സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഞാൻ അനുഭവിച്ചത്. നേരെ ജയപ്രഭയുടെ വീട്ടിലേക്കാണ് ഞാൻ പോയത്. അവിടെ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു വലിയ വഴിത്തിരിവായിരുന്നു.
ജയപ്രഭചേച്ചി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ചെല്ലണം എന്ന് പറഞ്ഞ് വിളിച്ചു.
കാളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നത് ജയപ്രഭയായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.
ജയപ്രഭ: "എന്താടാ ഒരു വിഷമം? ജോലിക്ക് പോയില്ലേ?"
ഞാൻ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു. സോമൻ ചേട്ടൻ്റെ ശകാരവും ജോലി പോയതുമെല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ ജയപ്രഭ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ജയപ്രഭ: "സാരമില്ലെടാ. ആ കടയിൽ നീ എന്തിനാ ഇനിയും നിൽക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഇതിലും വലിയ ലോകം പുറത്തുണ്ട്. അകത്തേക്ക് വരൂ, നിന്നെ ഒരാളെ പരിചയപ്പെടുത്താനുണ്ട്."
അകത്തെ ഹാളിൽ സോഫയിൽ ലാപ്ടോപ്പും തുറന്നിരുന്ന് ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം 45 വയസ്സ് പ്രായം. സ്വർണ്ണ ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണടയും, കഴുത്തിൽ ഒരു വലിയ രുദ്രാക്ഷ മാലയും. ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം ആ സ്ത്രീക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ജയപ്രഭ: "ഇത് ഗീതാ മേനോൻ. പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരിയാണ്. സിനിമയിലും സീരിയലിലുമൊക്കെ നല്ല ബന്ധമുള്ള ആളാണ്."
ഗീത എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. ഒരു കഥാപാത്രത്തെ പഠിക്കുന്നതുപോലെ ആഴത്തിലുള്ള നോട്ടം.
ഗീത: "ഇവനാണോ ആൾ? ജയ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ. നിൻ്റെ ആ 9 ഇഞ്ച് കഥയൊക്കെ ജയ എന്നോട് പറഞ്ഞു."
അവർ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു ചമ്മൽ തോന്നി. പക്ഷേ ഗീത വളരെ പക്വതയോടെയാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്.
ഗീത: "നോക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ വെബ് സീരീസിൻ്റെ തിരക്കഥ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിലെ നായകന് ഏകദേശം നിൻ്റെ ഇതേ ലുക്കാണ്. എനിക്ക് നിന്നെ വെറുമൊരു ശാരീരിക ആവശ്യത്തിന് മാത്രമല്ല വേണ്ടത്. സിനിമയിലും സീരിയലിലുമുള്ള പല വലിയ നടിമാരും നിർമ്മാതാക്കളും എൻ്റെ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. അവർക്കെല്ലാം ഇതുപോലെ 'സേഫ്' ആയ ആളുകളെ ആവശ്യമുണ്ട്."
അന്ന് ജയപ്രഭയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഗീത എന്നെ ഇന്റർവ്യൂ ചെയ്യുന്നതുപോലെ സംസാരിച്ചു. എൻ്റെ സംസാരരീതിയും പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം അവർ നിരീക്ഷിച്ചു.
ഗീത: "സിനിമയിലെ പുറം തിളക്കം കണ്ടു മടുത്ത പല സ്ത്രീകളുമുണ്ട്. അവർക്ക് പണമല്ല പ്രശ്നം, മറിച്ച് സ്വകാര്യതയാണ്. നീ അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും നിൻ്റെ വായ മൂടിക്കെട്ടുകയും ചെയ്താൽ നിനക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കേണ്ടി വരില്ല."
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഗീത എന്നെ അവരുടെ കാറിൽ ആലപ്പുഴയിലെ ഒരു റിസോർട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വഴിനീളെ അവർ സിനിമയിലെ പല പ്രമുഖരുടെയും കിടപ്പറ രഹസ്യങ്ങൾ എന്നോട് പങ്കുവെച്ചു. വലിയ സ്ക്രീനിൽ നമ്മൾ കാണുന്ന പല താരങ്ങളുടെയും യഥാർത്ഥ ജീവിതം എത്രമാത്രം ശൂന്യമാണെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ കേട്ടിരുന്നു.
റിസോർട്ടിലെ ആ രാത്രിയിൽ ഗീതയോടൊപ്പമുള്ള അനുഭവം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഒരു എഴുത്തുകാരിയായതുകൊണ്ടാവാം, അവർ ഓരോ നിമിഷവും ആസ്വദിക്കുകയും അത് വാക്കുകളിലൂടെ വിവരിക്കുകയും ചെയ്തു. എൻ്റെ ലിംഗത്തിൻ്റെ വലിപ്പവും കരുത്തും അവരെ വല്ലാതെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
ഗീത: "നിന്നെ ഞാൻ കൊച്ചിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം. അവിടെയാണ് നിൻ്റെ ശരിക്കുള്ള മാർക്കറ്റ്."
അന്ന് രാത്രി ഗീത എൻ്റെ ഫോണിൽ ഒരു വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങിക്കൊടുത്തു. സിനിമയിലെയും സീരിയലിലെയും ഉന്നതരായ സ്ത്രീകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു രഹസ്യ ഗ്രൂപ്പ്. അവിടെ എൻ്റെ പേര് 'കായംകുളം കിംഗ്' എന്നായിരുന്നു.
കായംകുളത്തെ ആ ചെറിയ തുണിക്കടയിലെ സെയിൽസ്മാനിൽ നിന്ന് സിനിമയിലെ ഉന്നതരുടെ രഹസ്യ കാമുകനിലേക്കുള്ള എൻ്റെ മാറ്റം അവിടെ പൂർണ്ണമായി. ഗീതാ മേനോൻ എനിക്ക് തുറന്നു തന്നത് വെറുമൊരു വാതിലല്ല, വമ്പൻ സ്രാവുകൾ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന ഒരു വലിയ കടലായിരുന്നു.
ഇനിയാണ് എൻ്റെ ജിഗോള ജീവിതം ശരിക്കും തുടക്കുന്നത്.
കായംകുളം കിംഗ് - 2
കൊച്ചിയിലെ മായാലോകവും വെള്ളിത്തിരയിലെ കണ്ണീർനായികയും
ഗീതാ മേനോനുമായുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം എൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ താളം തന്നെ മാറി. കായംകുളത്തെ ആ ഇടുങ്ങിയ തുണിക്കടയിലെ ചൂടിൽ നിന്ന് കൊച്ചിയിലെ എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത ആഡംബര ഫ്ലാറ്റുകളിലേക്കുള്ള ദൂരം വെറുമൊരു യാത്രയായിരുന്നില്ല, അതൊരു വലിയ മാറ്റമായിരുന്നു.
രണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഗീത ഉണ്ടാക്കിയ ആ രഹസ്യ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ എനിക്കൊരു മെസ്സേജ് വന്നു. എറണാകുളം പനമ്പിള്ളി നഗറിലെ ഒരു പ്രീമിയം അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ ലൊക്കേഷനും വൈകുന്നേരം 7 മണി എന്ന സമയവും മാത്രമായിരുന്നു അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആരുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഗീതയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത് ഇത്രമാത്രം: "പോയിട്ട് വാ, നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ട്."
പുതിയൊരു ഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട്, വിലകൂടിയ ഒരു പെർഫ്യൂമും അടിച്ച് ഞാൻ വൈകുന്നേരം ആ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. താഴെ സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡിനോട് ഗീത പറഞ്ഞിരുന്ന ഫ്ലാറ്റ് നമ്പർ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എന്നെ സംശയത്തോടെ ഒന്നു നോക്കി, പിന്നെ അകത്തേക്ക് കടത്തിവിട്ടു.
പതിനാലാമത്തെ നിലയിലായിരുന്നു ആ ഫ്ലാറ്റ്. കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ച് കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചുപോയി. കേരളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക വീട്ടമ്മമാരുടെയും സ്വീകരണമുറിയിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യം. പ്രശസ്തമായ ഒരു മെഗാ സീരിയലിലെ കണ്ണീർനായിക! സിനിമകളിലും അവർ സജീവമായിരുന്നു. നമുക്ക് അവരെ 'നന്ദിത' എന്ന് വിളിക്കാം.
ടിവി സ്ക്രീനിൽ സാരിയുടുത്ത്, സിന്ദൂരം തൊട്ട്, സദാസമയവും കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ പാവം മരുമകൾ ആയിരുന്നില്ല എൻ്റെ മുന്നിൽ. വളരെ ചെറിയൊരു നൈറ്റ് ഷോർട്ട്സും സ്ലീവ്ലെസ്സ് ടോപ്പുമായിരുന്നു വേഷം. മുടി അലസമായി കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. കയ്യിൽ പാതി കുടിച്ച ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നന്ദിത: (പുഞ്ചിരിയോടെ) "കയറി വാ... ഗീത ചേച്ചി പറഞ്ഞതിലും ഹാൻഡ്സം ആണല്ലോ കക്ഷി."
ടിവിയിൽ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു സെലിബ്രിറ്റിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു സങ്കോചമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി. ആ വലിയ ഫ്ലാറ്റിൽ അവർ തനിച്ചായിരുന്നു.
ഞാൻ: "മാഡം... എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..."
നന്ദിത: "മാഡം എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട. നന്ദിത എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അല്ലേ? സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന ഈ കണ്ണീരും പുഞ്ചിരിയുമൊക്കെ വെറും അഭിനയമാണ്. ക്യാമറ ഓഫ് ചെയ്താൽ ഞാൻ വളരെ ഏകാന്തയായ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയാണ്."
അവർ എനിക്കും ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ പകർന്നു തന്നു. സോഫയിൽ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്ന് അവർ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. സിനിമാ-സീരിയൽ ലോകത്തെ തിളക്കങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ കറുത്ത സത്യങ്ങൾ ആ വാക്കുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.