നന്ദിതയുടെ കാരവാനിലെ ആ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരത്തിന് ശേഷം എൻ്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ആ ശനിയാഴ്ച രാത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു.
ഇതുവരെയുള്ള എൻ്റെ ക്ലയൻ്റുകളെല്ലാം എന്നേക്കാൾ പ്രായമുള്ള, സമൂഹത്തിൽ വലിയൊരു മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി എടുത്തണിഞ്ഞ സ്ത്രീകളായിരുന്നു. പ്രൊഫസർ ദീപ്തി, ഡോക്ടർ രാധിക, ബിസിനസ്സുകാരിയായ ശാലിനി, നന്ദിത... ഇവർക്കെല്ലാം പണവും പ്രതാപവുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അരക്ഷിതാവസ്ഥയും ഏകാന്തതയുമുണ്ടായിരുന്നു. എൻ്റെ കിടക്കയിൽ അവർ തേടിയത് വെറുമൊരു ശാരീരിക സുഖം മാത്രമല്ല, ഒരു പുരുഷൻ്റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ സാമീപ്യം കൂടിയായിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ ആശ്വാസത്തോടെ കരഞ്ഞവർ പോലുമുണ്ട്.
പക്ഷേ, മാളവിക അങ്ങനെയല്ല. ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള ചുറുചുറുക്കുള്ള പെണ്ണ്. സ്ക്രീനിലെ ക്രൂരയായ വില്ലത്തി. ലൊക്കേഷനിൽ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു, അവൾക്ക് സ്നേഹമോ വൈകാരികമായ പിന്തുണയോ അല്ല വേണ്ടത്; മറിച്ച് തികഞ്ഞ കാമവും, ഒരു പുരുഷനെ തൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ നിർത്താനുള്ള ആഗ്രഹവുമാണ്. ആ ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ വന്യതയെ നേരിടാൻ എൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും വല്ലാതെ കൊതിച്ചു തുടങ്ങി.
ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ഷൂട്ടിംഗ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ലൊക്കേഷൻ ശാന്തമായിരുന്നു. നന്ദിത കൊച്ചിയിലുള്ള അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നു. എൻ്റെ ഫോർഡിൽ പാട്ടുംവെച്ച് തിരുവനന്തപുരത്തെ ബൈപ്പാസിലൂടെ ഞാൻ കഴക്കൂട്ടത്തേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. ടെക്നോപാർക്കിൻ്റെ വലിയ കെട്ടിടങ്ങളും അതിലെ വെളിച്ചവും പിന്നിട്ട്, ഹൈവേയുടെ സൈഡിലുള്ള വളരെ ആഡംബര പൂർണ്ണമായ ഒരു വലിയ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റ് കോംപ്ലക്സിലേക്കാണ് ഞാൻ കയറിയത്. മാളവിക അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ അതായിരുന്നു.
പാർക്കിംഗിൽ വണ്ടി വെച്ച് ഞാൻ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ നിലയിലുള്ള അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ലിഫ്റ്റ് കയറി. ലിഫ്റ്റിൻ്റെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഞാൻ എൻ്റെ മുടിയും വേഷവും ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. കറുത്ത ഷർട്ടും ബ്ലൂ ജീൻസുമായിരുന്നു എൻ്റെ വേഷം. ഡോറിൽ ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മാളവികയെ കണ്ട് ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുപോയി. ലൊക്കേഷനിൽ ജീൻസും ടോപ്പും ധരിച്ച് കണ്ട ആ പെൺകുട്ടിയായിരുന്നില്ല എൻ്റെ മുന്നിൽ. വളരെ നേർത്ത, കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു സിൽക്ക് സ്ലിപ്പ് ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. തുടകളുടെ പകുതി വരെ മാത്രം നീളമുള്ള ആ വസ്ത്രത്തിൽ അവളുടെ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള ശരീരം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുടി അലസമായി മുകളിലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു. കയ്യിൽ പാതി കുടിച്ച ഒരു ഗ്ലാസ്സ് മദ്യം. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ സ്ക്രീനിൽ കാണുന്ന അതേ കുസൃതി നിറഞ്ഞ, അഹങ്കാരം തുളുമ്പുന്ന ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.
"കം ഇൻ, കിംഗ്... കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ എത്തിയല്ലോ," അവൾ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് വലിച്ചു.
വളരെ മോഡേൺ ആയി ഇൻ്റീരിയർ ചെയ്ത ഒരു ഫ്ലാറ്റ്. ഹാളിൻ്റെ വലിയ ഗ്ലാസ്സ് ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാൽ കഴക്കൂട്ടത്തെ ഹൈവേയിലൂടെ വണ്ടികൾ ചീറിപ്പായുന്നത് കാണാം. മുറിയിൽ ഇംഗ്ലീഷ് പോപ്പ് സംഗീതം വളരെ നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് വിലകൂടിയ ഒരു ബ്ലാക്ക് ഡോഗ് വിസ്കിയുടെ കുപ്പിയും ഗ്ലാസ്സുകളും ഇരിപ്പുണ്ട്.
മുഖംമൂടികളില്ലാത്ത പെണ്ണ്
അവൾ എനിക്കും ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വിസ്കി പകർന്നു തന്നു. സോഫയിൽ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് കാലുകൾ കയറ്റിവെച്ച് അവൾ ഇരുന്നു. ആ ഇരിപ്പിൽ അവളുടെ തുടകളുടെ ഭംഗി പൂർണ്ണമായും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അവൾക്ക് യാതൊരു സങ്കോചവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
"നന്ദിത ചേച്ചിയൊക്കെ നിൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് കരയുകയും സെൻ്റിമെൻ്റ്സ് പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുമായിരിക്കും അല്ലേ?" അവൾ തൻ്റെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്ന് ഒരു സിപ്പ് എടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഇവിടെ സിനിമാ-സീരിയൽ ഫീൽഡിൽ അതൊരു സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ്. പകൽ മുഴുവൻ ഭർത്താവിനെയും കുട്ടികളെയും കുറിച്ച് വലിയ വാചകമടിക്കും, രാത്രിയായാൽ പുതിയ സുഖങ്ങൾ തേടിയിറങ്ങും. എൻ്റെ പോളിസി അതല്ല കിംഗ്. എനിക്ക് അഭിനയിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല, ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലല്ലാതെ."
അവൾ എൻ്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈയിട്ട് എന്നെ അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ആ സിൽക്ക് വസ്ത്രത്തിൻ്റെ മിനുസവും അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും എന്നെ ലഹരിയിലാഴ്ത്തി.
"എനിക്ക് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സേ ഉള്ളൂ. എനിക്ക് പണമുണ്ടാക്കണം, എൻ്ജോയ് ചെയ്യണം. ആരുടെയും അടിമയായി ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. എൻ്റെ ലൈഫ് എൻ്റെ റൂൾസ്. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ, നിന്നെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നെ അനുഭവിക്കണം എന്ന് തോന്നി. അത്രമാത്രം." അവളുടെ വാക്കുകൾ മൂർച്ചയുള്ളതായിരുന്നു. യാതൊരു വളച്ചുകെട്ടുമില്ലാത്ത തുറന്നുപറച്ചിൽ.
അവൾ എൻ്റെ ഷർട്ടിൻ്റെ ബട്ടണുകൾ വലിച്ചഴിച്ചു. എൻ്റെ വിശാലമായ നെഞ്ചിൽ അവൾ അവളുടെ മുഖം അമർത്തി. ആ ചുംബനങ്ങളിൽ സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്നെ കടിച്ചു കീറാനുള്ള കാമമായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
കിടപ്പുമുറിയിൽ ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ഡിം ലൈറ്റുകൾ മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. വലിയൊരു റൗണ്ട് ബെഡ്. അവൾ എന്നെ ആ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഇതുവരെയുള്ള എൻ്റെ ബന്ധങ്ങളിൽ ഞാനായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്. ഞാനായിരുന്നു അവരെ കീഴടക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇവിടെ മാളവിക ആ അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു സിംഹിയെപ്പോലെ അവൾ എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി.
എൻ്റെ ജീൻസിൻ്റെ സിബ്ബ് അവൾ വളരെ ആവേശത്തോടെ അഴിച്ചുമാറ്റി. നന്ദിതയുടെയും രാധികയുടെയും വാട്സാപ്പ് ചാറ്റുകളിൽ അവൾ വായിച്ചറിഞ്ഞ ആ സത്യം അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവളുടെ വന്യത ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.
"മൈ ഫക്കിംഗ് ഗോഡ്..." അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ ഡിം ലൈറ്റിൽ എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ലിംഗം കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വിസ്മയം നിറഞ്ഞു. ഇത്രയും നേരം എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അവളുടെ അഹങ്കാരം ആ ഒരൊറ്റ കാഴ്ചയിൽ തകർന്നടിയുന്നത് ഞാൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അതിനെ തൻ്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു.
"ഇത് സത്യമായിരുന്നല്ലേ... ഞാൻ കരുതി നന്ദിത ചേച്ചി വെറുതെ തള്ളിയതാണെന്ന്," അവൾ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
അവൾ അവളുടെ സിൽക്ക് ഡ്രസ്സ് ഊരിയെറിഞ്ഞു. അവളുടെ യൗവ്വനം തുളുമ്പുന്ന ശരീരം പൂർണ്ണമായും എൻ്റെ മുന്നിലായിരുന്നു. പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, വളരെ ഇറുകിയ, കരുത്തുറ്റ ശരീരമായിരുന്നു അവളുടേത്. അവൾ എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് അമർന്നു.
തുടക്കത്തിൽ അവളുടെ ആധിപത്യമായിരുന്നു. സ്ക്രീനിലെ വില്ലത്തിയെപ്പോലെ അവൾ എന്നെ കടിച്ചു കീറാൻ ശ്രമിച്ചു. എൻ്റെ നെഞ്ചിലും പുറത്തും അവളുടെ നഖങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. ഒരു കാട്ടുപൂച്ചയെപ്പോലെ അവൾ എൻ്റെ മുകളിൽ കിടന്ന് തൻ്റെ കാമം തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ആ പെൺകുട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എൻ്റെ വലിപ്പവും ശക്തിയും അവളെ പതിയെ എൻ്റെ കാൽക്കീഴിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
ഞാൻ അവളെ മലർത്തിക്കിടത്തി എൻ്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു. അതോടെ അവളുടെ എല്ലാ അഹങ്കാരവും അവസാനിച്ചു. എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങൾക്കും അവൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കുകയായിരുന്നു. ആ ഫ്ലാറ്റിൻ്റെ വലിയ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ശബ്ദം അലയടിച്ചു. അവളുടെ യൗവ്വനം എൻ്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ അടിയറവ് പറഞ്ഞു. പലതവണ അവൾ തളർന്നു വീഴാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ വെറുതെ വിട്ടില്ല. ആ രാത്രി ഒരു പോരാട്ടം പോലെയായിരുന്നു. ആര് ജയിക്കും എന്നൊരു വാശി. ഒടുവിൽ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച്, ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. അവളുടെ ശരീരമാകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"യു ആർ എ മോൺസ്റ്റർ..." അവൾ കിതപ്പോടെ എൻ്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. "എന്നെ ഇങ്ങനെ തളർത്തിയ ഒരുത്തൻ ഇതിനു മുൻപ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല."
ആ വാക്കുകൾ എനിക്ക് നൽകിയ ലഹരി ചെറുതായിരുന്നില്ല. എൻ്റെ പുരുഷത്വം മറ്റൊരു വലിയ കോട്ട കൂടി കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു. അതും എൻ്റെ പ്രായത്തിലുള്ള, അഹങ്കാരിയായ ഒരു യുവതിയുടെ കോട്ട.
പുലർച്ചെ ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മാളവിക എൻ്റെ അരികിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം കണ്ട ആ കുസൃതി ചിരിക്ക് പകരം വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു. തൻ്റെ എല്ലാ വികാരങ്ങളും കെട്ടടങ്ങിയതിൻ്റെ ആശ്വാസം. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
ഒരു പുതപ്പ് മാത്രം ശരീരത്തിൽ ചുറ്റി അവൾ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ വളരെ കട്ടിയുള്ള ഒരു സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ വിലകൂടിയ ഡിസൈനിലുള്ള ഒന്ന്. അവൾ അത് എൻ്റെ വലതു കയ്യിൽ അണിയിച്ചു തന്നു. ഒപ്പം കുറച്ചു പണവും.
"ഇത് നിനക്കുള്ള എൻ്റെ സ്നേഹസമ്മാനമാണ്. പണം മാത്രമല്ല, ഇതിൽ എൻ്റെ ചെറിയൊരു ഈഗോയുമുണ്ട്," അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇത്രയും കാലം എൻ്റെ ലൈഫിൽ ഞാൻ മാത്രമായിരുന്നു ഡിസൈഡ് ചെയ്തിരുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി നീ എൻ്റെ ആ ഡിസിഷനെ ബ്രേക്ക് ചെയ്തു. ഐ ലവ്ഡ് ഇറ്റ്."
അവൾ എൻ്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈയിട്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു, "നിനക്ക് ഗീത ചേച്ചിയുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ ആന്റിമാരുടെ കൂടെ കിടന്ന് മടുത്തില്ലേ കിംഗ്? എനിക്ക് എൻ്റേതായ വേറൊരു ഫ്രണ്ട്സ് സർക്കിൾ ഉണ്ട്. മോഡലിംഗ് ചെയ്യുന്നവരും, സിനിമയിലെ പുതിയ പിള്ളേരുമൊക്കെ അടങ്ങുന്ന ഒരു വലിയ ഗ്യാങ്. അവരൊക്കെ പുതിയ എക്സ്പീരിയൻസ് അന്വേഷിച്ച് നടക്കുന്നവരാണ്. ഞാൻ നിന്നെ അവർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കട്ടെ?"
എൻ്റെ തലച്ചോറിൽ പുതിയൊരു ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭൂപടം തെളിയുകയായിരുന്നു. പഴയ തലമുറയിലെ, ഏകാന്തത അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് മാറി, പുതിയ തലമുറയിലെ, ആസക്തികൾക്ക് പുറകെ പായുന്ന യുവതികളിലേക്കുള്ള ഒരു വലിയ വാതിലാണ് മാളവിക എനിക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നിടുന്നത്. പണവും പ്രശസ്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുതിയ നായികമാർ. അവർക്കിടയിലേക്ക് 'കായംകുളം കിംഗ്' എന്ന പേര് എത്തിയാൽ പിന്നെ എൻ്റെ വളർച്ച ആർക്കും പ്രവചിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര വലുതായിരിക്കും.
"തീർച്ചയായും മാളവികാ... ഞാൻ തയ്യാറാണ്," ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.
ആ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി ലിഫ്റ്റിൽ താഴേക്ക് പോകുമ്പോൾ എൻ്റെ കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന ആ സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി. എൻ്റെ ജീവിതം ഒരു വലിയ ഹൈവേയിലൂടെ ചീറിപ്പായുകയാണ്. ബ്രേക്കില്ലാത്ത ഒരു വണ്ടി പോലെ. ഇരുവശത്തും എന്നെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന കൊതിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ. ഈ യാത്ര എവിടെ ചെന്ന് അവസാനിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ, ഈ നിമിഷം ഈ ലഹരി ഞാൻ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുകയാണ്.
പുറത്തിറങ്ങി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ തിരുവനന്തപുരത്ത് നേരം വെളുത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചയുടെ ശാന്തത ആ നഗരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരിടം കീഴടക്കാനുള്ള കൊടുങ്കാറ്റാണ് വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.
തിരുവനന്തപുരത്തെ കഴക്കൂട്ടത്ത് മാളവികയുമായുള്ള ആ വന്യമായ രാത്രിക്ക് ശേഷം കായംകുളത്തേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭൂപടം തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫോർഡ് ഇക്കോസ്പോർട്ടിൻ്റെ എ.സി കാറ്റിൽ, എഫ്.എമ്മിൽ നിന്നുള്ള പാട്ടുകൾ കേട്ട് ഹൈവേയിലൂടെ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ വലതുകയ്യിൽ കിടക്കുന്ന ആ വലിയ സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ് വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക നൽകിയ ആ സമ്മാനം വെറുമൊരു ആഭരണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പുതിയ തലമുറയിലെ പെൺകുട്ടികളുടെ ഇടയിലേക്ക് എനിക്ക് ലഭിച്ച വലിയൊരു പാസ്പോർട്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ, തിരുവനന്തപുരത്തെയും കൊച്ചിയിലെയും വലിയ ഫ്ലാറ്റുകളിൽ നിന്നും ആഡംബര കാരവാനുകളിൽ നിന്നും എത്രയൊക്കെ അകലങ്ങളിലേക്ക് പോയാലും, കായംകുളം എന്ന എൻ്റെ നാട് എനിക്ക് നൽകുന്ന ചില പ്രത്യേക അനുഭവങ്ങളുണ്ട്. സിറ്റിയിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് പണത്തിൻ്റെ അഹങ്കാരവും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാനുള്ള ആവേശവുമാണെങ്കിൽ, നാട്ടിലെ അടച്ചിട്ട വീടുകൾക്കുള്ളിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് പറയാനുള്ളത് വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടലിൻ്റെയും ഏകാന്തതയുടെയും കഥകളാണ്.
പുറത്ത് വലിയ മാന്യത നടിച്ച്, സദാചാരത്തിൻ്റെ വലിയ കുപ്പായങ്ങളിട്ട് നടക്കുന്ന പലരുടെയും ഉള്ളിലെ വന്യമായ ദാഹം ഞാൻ ആദ്യമായി കണ്ടത് എൻ്റെ നാട്ടിലെ പ്രൊഫസർ ദീപ്തിയിലൂടെയായിരുന്നു.
നാട്ടിലെത്തി രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് ദീപ്തിയുടെ കോൾ വരുന്നത്. മാസങ്ങളായി ദീപ്തിയുമായി വലിയ സമ്പർക്കമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ കൊച്ചിയിലെയും തിരുവനന്തപുരത്തെയും വലിയ വലിയ വി.ഐ.പി ക്ലയന്റുകളുടെ തിരക്കിലായതുകൊണ്ട് നാട്ടിലെ ഇടപാടുകൾ കുറച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"ഹലോ ദീപ്തി... മിസ്" ഞാൻ ഫോണെടുത്തു.
"എന്താടോ കായംകുളം കിംഗ്, നാട്ടിലെ പാവങ്ങളെ ഒന്നും ഇപ്പോൾ ഓർക്കാറില്ലേ?"
അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പഴയ കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു. "നീ നാട്ടിലുണ്ടെന്ന് എൻ്റെ കോളേജിലെ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞറിഞ്ഞു.
ബുള്ളറ്റ് മാറ്റി വലിയ കാറൊക്കെ ആക്കിയല്ലോ."
ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "തിരക്കുകൾ കൂടി ദീപ്തി... അതാണ് വിളിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞത്."
"എനിക്കറിയാം നിൻ്റെ തിരക്കുകൾ. ജയപ്രഭ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.
നീ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു ജിഗോളയല്ല, വലിയൊരു സംഭവമായി മാറിയെന്ന്," ദീപ്തി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
"നാളെ ഞായറാഴ്ചയല്ലേ? ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ ആരുമില്ല. നീ ഒന്ന് വരാമോ? നിനക്ക് എനിക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് തരാനുണ്ട്. എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, എൻ്റെ വളരെ അടുത്ത ഒരാൾക്ക് നിൻ്റെ ഒരു സഹായം ആവശ്യമുണ്ട്."
"സഹായമോ?" ഞാൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"അതെ, വന്നിട്ട് പറയാം. പഴയതുപോലെ പുറകിലത്തെ ഗേറ്റ് വഴി വന്നാൽ മതി. ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്ന് മണിക്ക്." അത്രയും പറഞ്ഞ് ദീപ്തി ഫോൺ വെച്ചു.