ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ പൂജ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റിലും ചെറിയ തിരക്ക്. കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും... മൈഥിലി എന്റെ കരം കവർന്നു. മൃദുവായ... നേരിയ നനവുള്ള കൈപ്പത്തി. എന്നെയും കൊണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നു. അവരുടെ പിന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭഗവാനെയും, പിന്നെ ആ ഭഗവതിയുടെ വീണക്കുടത്തിനെയും തൊഴുതു. പോകാമോ അവരുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു. അവർ പിന്നെയും എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. ആ ചന്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു...ഇപ്പോഴല്ല... ശരി ശരി... ഞാനെങ്ങും പോകുന്നില്ല... കൈയുടെ പുറം ഭാഗം ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട ചന്തിപ്പാതിയിൽ മെല്ലെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. വേണ്ട...നീ എന്റെ കൂടെ നില്ക്ക്...അവർ പറഞ്ഞു. കൈയിൽ പിന്നെയും ഇറുക്കിപ്പി ടിച്ചു.
ഒകെ...അവർ കൈകൾ കൂപ്പാൻ എന്നെ വിട്ടിട്ട് തിരിഞ്ഞു...എന്റെ കൈ വിരലുകൾ ആ ചന്തിക്കുടത്തിൽ മെല്ലെ അമർന്നു. ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്..ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.. മൈഥിലി തിരിഞ്ഞുനോക്കി മന്ദഹസിച്ചു. പിന്നേ പൂജയിൽ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ ആ ചന്തിയിൽ മെല്ലെ അമർന്നു താങ്ങുന്നത് അവർ അറിയുന്നില്ലേ? മെല്ലെ ചുറ്റിലും നോക്കി..എല്ലാരുടെയും ശ്രദ്ധ പൂജയിൽ. ആ ചന്തിയിൽ മെല്ലെ ഒന്നുഴിഞ്ഞിട്ട് വിരലുകൾ പിൻവലിച്ചു. അവർ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടെന്നു കണ്ട് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് തിരിഞ്ഞു.
പത്തു മിനിറ്റ് ആ കൊഴുത്ത നിതംബത്തിൽ ഉരുമ്മി ഞാൻ വേറെ ഏതോ ലോകത്തിൽ ആയിരുന്നു. പ്രായം മുപ്പതുകളിൽ ഉള്ള മൈഥിലി ഏറ്റവും ചെറുപ്പമുള്ള പാർട്ണർ ആയിരുന്നു. അതുവരെ ഓഫീസിൽ പണി ആവശ്യങ്ങൾക്കല്ലാതെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അധികം ഇടപഴകൾ ഇല്ലായിരുന്നു. രണ്ട് ചന്തിപ്പാതികളിലും ഇടയ്ക്ക് അമർന്ന എന്റെ കുണ്ണ തീർച്ചയായും ഇനിയും ഇടപഴകൂ കുട്ടാ എന്നെന്നോട് പറഞ്ഞു!
പൂജ കഴിഞ്ഞിട്ട് മുങ്ങാനുള്ള എന്റെ നീക്കം മാഡം തടഞ്ഞു. എനിക്ക് വേറെ ഒരിടം വരെ പോകണം. നീ ഇവിടെ നില്ക്ക്. മൈഥിലിയെ സഹായിക്ക്... തിരിച്ചു പോയിട്ട് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ... ശരിയാണ് മാഡം...കൂടെ ഇറങ്ങിയ വേണി എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി. ഞാൻ അവളെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. മാഡം കാണാതെ എന്റെ ചിറിക്ക് ഒരു കുത്തും തന്നിട്ട് അവളോടി.
ഞാൻ പിന്നെ ചായ, മധുരപലഹാരങ്ങൾ, പോഹ...ഇവയെല്ലാം വിളമ്പുക, കാലിപ്പാത്രങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ തിരികെ എത്തിക്കുക, ചില കിഴവന്മാരുടെ വാചകങ്ങൾ സഹിക്കുക..ഇത്യാദികമ്പികുട്ടന്.നെറ്റ് കലാപരിപാടികളിൽ മുഴുകി. മൈഥിലിയെ അടുത്തു കിട്ടിയതും ഇല്ല. എന്നാലും ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു മിന്നിമായുമ്പോൾ ആ ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ... പിന്നെ.... ആ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്ന ചന്തികൾ...ഇടാക്കലാശ്വാസമായി. ഇതിനിടെ മിസ്റ്റർ ദേശ്പാണ്ഡെ പരിചയപ്പെട്ടു. കുറിയ വെളുത്ത മനുഷ്യൻ. കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. മൈഥിലി പറയാറുണ്ട്....അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ ചുമ്മാ ചിരിച്ചു.
തിരക്കൊഴിഞ്ഞു. ഇടം കാലി. കണവനും മക്കളും ആരെയോ കാറിൽ കൊണ്ടുവിടാൻ പോയി. മൈഥിലിയും, ഞാനും, മാത്രം. ജോലിക്കാരി കിഴവിയും സ്ഥലം വിട്ടു.
താങ്ക്സ്...രാജ്...യൂ വേർ എ ഗ്രേറ്റ് ഹെല്പ്...കഴുത്തിലെ വിയർപ്പ് സാരിയുടെ മുന്താണി എടുത്ത് തുടച്ചുകൊണ്ട് മൈഥിലി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ചിരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ അടുക്കളയും ഊണുമുറിയും കൂടിച്ചേർന്ന വിശാലമായ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. അവരുടെ ചന്തിക്ക് ഞാൻ പിടിച്ചത് അവർ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ അതോ ഒന്നും മിണ്ടാത്തപ്പോൾ.. എ നിക്ക് അവരോടുള്ള സമീപനത്തിൽ ചെറിയ മാറ്റം വന്നിരുന്നു.... അവരുടെ സാമീപ്യം എന്നെ വീണ്ടും ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു... ഞാൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. കാലുനീട്ടി... തളർന്നോ.. മൈഥിലി അടുത്തുവന്നു നിന്നു. പിന്നെ എന്റെ കൈ കവർന്നു.
എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അപ്പോൾ അങ്ങിനെ ചെയ്തു എന്നറിയില്ല...ആ കൈപ്പത്തി ഞാൻ ഞെരിച്ചമർത്തി..... ആ മുഖത്ത് വേദന നിഴലിച്ചു...പക്ഷേ അവർ കൈ വലിച്ചില്ല... വലം കൈ ഉയർത്തി അവരുടെ കക്ഷതിന്റെ താഴെ ആ ബ്ലൗസ് ഇറുകിയ മാംസത്തിൽ ഞാൻ നുള്ളി....അവരുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടുന്നത് ഞാൻ ആവേശത്തോടെ അറിഞ്ഞു..
ഇന്ന് സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട്..ഞാൻ പറഞ്ഞു. സന്തോഷം കൊണ്ട് മുഖം വിടർന്നു. ആകെ വിയർത്തു. ഈ സാരി മാറ്റട്ടെ..... അവർ പറഞ്ഞു...
ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകും. പിന്നെ മാറ്റിയാൽ മതി...പിന്നെ ഇതാണ് ചേർച്ച....
ഞാൻ എണീറ്റു. കൈ വിടർത്തി ആ തടിച്ച ചന്തിയിൽ ഞാൻ ആഞ്ഞടിച്ചു.....അവിടം തുളുമ്പി...... അവരുടെ ശ്വാസം വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ ആയി. പിന്നെയും ആ മുലകൾ ഉയർന്നു താണു..... മൈഥിലി എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ കരണക്കുറ്റിയ്ക്ക് രണ്ടു പൊട്ടിക്കുന്നില്ല? അവരിൽ എന്തോ വിധേയത്വം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ആ കണ്ണുകൾ എന്നെ നോക്കി ..അവയിൽ ഏതോ വികാരങ്ങൾ..അമർത്തി വെച്ചിരുന്ന ഏതോ ത്വരകൾ.. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതു പോലെ... മുടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ച് ഞാൻ ആ മുഖം എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു...കഴുത്തിൽ മെല്ലെ പല്ലുകൾ അമർത്തി.. പിന്നെ ആ ഉപ്പുരസമുള്ള വിയർപ്പ് നക്കിയെടുത്തു....
അദ്ദേഹം വരാറായി..അവർ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു....
അവരെ വിട്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങി. തിരിഞ്ഞുനോക്കി യപ്പോൾ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു...ഞാൻ ചിരിച്ചു. മൈഥിലിയും....പിന്നെ കൈ വീശി കാണിച്ചിട്ട് ഞാൻ ലിഫ്റ്റിൽ കേറി താഴെ ഇറങ്ങി.
ഗേറ്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ കാറിൽ ദേശ് പാണ്ഡെയും പിള്ളേരും...താങ്ക്സ് രാജ്...വണ്ടി മെല്ലെ ആക്കി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു...യൂ ആർ വെൽക്കം... ഞാൻ ചിരിച്ചു.
(ഒരു സ്വാഭാവികമായ ബ്രേക്ക്.... കഥയിൽ വന്നു എന്ന് തോന്നിയതിനാൽ ഇവിടെ നിർത്തുന്നു. അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ അവസാനിച്ചേക്കും. എഴുതാൻ ആശയം, സമയം... നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം പോലെ..)
Up Next
Keep the reading flow going with the next chapter lined up and ready.