തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1801

അനുഷേച്ചിയുടെ റൂമിൽ ചെന്ന്. ഞങ്ങൾ മൂന്നാളും കൂടെ കുറേ നേരം വർത്താനം പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് ഒറ്റ ചിന്തയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ഏട്ടത്തി ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ കിട്ടാൻ പോവുന്ന സൗഭാഗ്യത്തെ പറ്റി.അനുഷേച്ചി തരാൻ പോവുന്ന സുഖത്തെ കുറിച് മാത്രം. തൊട്ട് അടുത്ത് ,കൈ അകലത്തിൽ ചേച്ചീ ഉണ്ടായിട്ട് ഒന്ന് തൊടാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അതോണ്ട് ഇടക്കെല്ലാം ഞാൻ ഫോണിൽ സമയം നോക്കും. എന്താ നേരം പോകാത്തത് എന്ന് വിഷമത്തോടെ മനസ്സിൽ ചോദിക്കും. പത്തു മണി അങ്ങട്ട് ആവുന്നില്ല.

അനുഷേച്ചിയെ ഞാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് പല ആംഗ്യം കാണിച്ചു നോക്കി.ഏട്ടത്തിയുള്ളത് കൊണ്ട് മൈൻഡ് ചെയ്യണില്ല. ഇടക്ക് എന്നെ സംസാരത്തിന് ഇടയിൽ കണ്ണുയർത്തി ഒരു നോട്ടം നോക്കും. ഇടക്ക് നല്ല കൊതി തോന്നിപ്പിക്കുന്ന നുണക്കുഴി ചിരിയും തരും. അങ്ങനെ കാത്തിരുന്നു കാത്തിരുന്നു വാവ ഉറങ്ങിയത് ഏട്ടത്തി കണ്ടു. ഞാനും അനുഷേച്ചിയും ബെഡിൽ നിന്നിറങ്ങി. വിരിയെല്ലാം ശെരിയാക്കി വാവയെ ഒതുക്കി കിടത്തി. ഉറങ്ങാനുള്ള ഒരുക്കം തുടങ്ങിയത് കണ്ടപ്പോ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പൂത്തിരിക്ക് തീ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ആദി…അവിടെയാ കിടക്കുന്നെ? ഞങ്ങളെ കൂടെ കിടക്കുന്നോ…” ഏട്ടത്തിക്ക് എന്നെ ഒറ്റക്ക് കിടത്താനുള്ള വിഷമം, വന്നു വീണ വാക്കിൽ കണ്ടു. അമ്മച്ചിയെ പോലെ. അമ്മച്ചിയായിരുന്നേൽ ഇന്നെന്നെ ഭർത്താവിന്റെ ചവിട്ടി പുറത്താക്കി കൂടെ കിടത്തിയേനെ!വേണേൽ ചിലപ്പോ മോനാണെന്നും, കുടിച്ചോടാ പറഞ്ഞു മുലയും തന്നേനെ. ചേച്ചിയുടെയും ഏട്ടത്തിയുടെയും നടുക്ക് കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ എനിക്ക് കൊതിയൊക്കെയുണ്ട്.