തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1801

”തണുപ്പായോടാ…“ ഞാൻ വിറച്ചത് കണ്ട് അമ്മച്ചി എന്നെ ഒന്നുകൂടെ അമർത്തി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കൊഴുത്ത അമ്മച്ചിക്ക് എന്തോരും ചൂടാണ്. അമ്മിഞ്ഞയുടെയും, ചാടിയ വയറിന്റെയും തുടുത്ത കൈയ്യിന്റെയും എല്ലാമുള്ള സുഖമുള്ള ചൂട്. പുറത്തെ മഴയും കണ്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു അമ്മയെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കാൻ എന്ത് രസാണ്. എന്റെ ശ്രീദേവി ആയിരുന്നെലോ ഇപ്പോഴെന്റെ കയ്യിലുള്ളത്. ഞാൻ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ അമ്മയെന്റെ പെണ്ണായി മാറിയാൽ.

ഇപ്പോഴത്തെ പോലെ എനിക്ക് എത്ര കാലം വേണേലും മഴയും കണ്ടിരിക്കാം. കൂടെ നമ്പൂരിച്ചി പെണ്ണിന്റെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിൽ തൊടാനും പിടിക്കാനും വേണേൽ നക്കാനും കിട്ടൂലെ?  കുത്തിയൊലിക്കുന്ന മഴ പെയ്യുമ്പോ,പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഇടി വെട്ടുമ്പോ, അമ്മയും ഞാനും മാത്രം ,എന്റെ വീട്ടിൽ അമ്മയുടെ പഞ്ഞി കിടക്കയിൽ. ഇരുട്ടത് ഒന്നുമിടാതെ കെട്ടിപിടിച്ചു സുഖിക്കുന്ന കാര്യം ഓർക്കാൻ വയ്യ.അമ്മയാണെന്ന് കരുതി ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ അമ്മച്ചിയെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്മച്ചിയുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ കവിളിൽ അമർന്നു.

ചൂടുള്ളൊരുമ്മ. വാതിലിലൂടെ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോ വെള്ളം മുറ്റത്ത് കുത്തിയൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. മിന്നൽ വെളിച്ചം കണ്ണ് അടപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയിൽ മുറ്റത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു. ഇടി മുരണ്ടു കളിച്ചു. എമർജൻസിയും കൊണ്ട് അന്നയും അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഏട്ടത്തിയും വന്നപ്പോ. തണുപ്പും ഇടിയും കൊണ്ട് മടിച്ചു അമ്മച്ചിയുടെ ചൂടും കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ അമ്മച്ചിതന്നെ കൈ പിടിച്ചു എണീപ്പിച്ചു.