യുകെ ഡയറിസ് 1 [AJ Blake] 114

ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ഫ്ലൈറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നത് പോലും അങ്ങനെ പലരെയും എൻറെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചത് കൊണ്ടും കൂടെ കൂട്ടിയത് കൊണ്ടും ആണ്.

ഇതിനിടയിൽ പലവട്ടം ചെക്കൻ കരഞ്ഞപ്പോഴും യൂട്യൂബിൽ സേവ് ചെയ്തു വെച്ച വീഡിയോയും എല്ലാം കാണിച്ച് ചേച്ചി അവനെ സമാധാനപ്പെടുത്തി. ഇതിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

നീണ്ട ഉറക്കത്തിനുശേഷം ചെക്കന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. എൻറെ ഉറക്കം ഒട്ടും തന്നെ ശരിയായില്ല. എനിക്ക് നല്ല തലവേദന പോലെ തോന്നി. എൻറെ ഇരുത്തം കണ്ടിട്ടാവണം ബുദ്ധിമുട്ടാവുന്നുണ്ടല്ലേ എന്ന് ചേച്ചി എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ: അല്ല ചേച്ചി ഇതൊക്കെ ലൈഫിൽ സാധാരണ അല്ലേ. പിള്ളേർക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് യാത്രയൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റബിൾ ആവണമെന്നില്ലല്ലോ.

എൻറെ പക്വത പൂർവമായ ഉത്തരം കേട്ടപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് അൽപ്പം സമാധാനമായി. എൻറെ തലവേദന അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാവണം ദൈവം എന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും എയർഹോസ്റ്റസ്മാരെ കോഫി ജ്യൂസ് ഒക്കെ ആയിട്ട് വിട്ടത്.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ഒരു കോഫി വാങ്ങി കുടിച്ചു. ചേച്ചി ആപ്പിൾ ജ്യൂസ് വാങ്ങുന്നത് കണ്ടു. ചെക്കനെ നോക്കുമ്പോൾ ചെക്കൻ അപ്പോഴേക്കും ഫോണും നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്. അല്പം കോഫി കുടിച്ചപ്പോഴേക്കും എനിക്കൊരു ചെറിയതോതിൽ സമാധാനം വന്നിരുന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും പതിയെ കണ്ണുകൾ മുടി പക്ഷേ കോഫിയുടെ പവർ കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.

കുറെയൊക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതൊക്കെ വിഫലമായി മാറുകയായിരുന്നു. ഞാനെൻറെ മുന്നിലുള്ള സ്ക്രീനിൽ നോക്കുമ്പോൾ ഇനിയും ഒന്നരമണിക്കൂർ സമയമുണ്ട് ലണ്ടനിൽ എത്താൻ. അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ സൈഡിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടക്കുന്ന ചേച്ചിയാണ് കണ്ടത്.