അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം 2 [CA Topper] 97

“അങ്കിൾ, ഈ ബംഗ്ലാവിലെ വായുവിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. കുറച്ചുനേരം പുറത്തുപോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ… ഒരു പഴയ ഗന്ധം, ലേശം കടുപ്പമുള്ളതും… വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നു.”

അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കസേരയിലേക്ക് പിന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ പ്രസാദിന്റെ കാലുകൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. പ്രസാദ് ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം അയാളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി. താൻ ചെയ്തത് അവൾ കണ്ടുപിടിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പായ നിമിഷം അയാൾ വല്ലാതെ വിയർത്തു. സംഗീത് മുകളിൽ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയിൽ അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു:

“അതോ… അത്… ഇവിടെ പഴയ കെട്ടിടമല്ലേ മോളെ, ചിലപ്പോൾ പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒക്കെയാവാം.”

സ്വാതി അതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ പാവാടയുടെ അറ്റം പ്രസാദിന്റെ കാലിൽ തട്ടി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ തോളിൽ വെച്ച് മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് അയാളുടെ കാതിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അയാളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.

“പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒന്നുമല്ല അങ്കിൾ… അത് വളരെ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നൊരു ഗന്ധമാണ്. ചിലപ്പോൾ ആ ഗന്ധം ഒന്നു കൂടി മണക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയാകുന്നു… ഇന്ന് രാത്രി ഈ ബംഗ്ലാവിലെ നിശബ്ദതയിൽ ആ ഗന്ധം കുറച്ചുകൂടി കൂടുമെന്ന് തോന്നുന്നു, അല്ലേ?”