അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 3 [Kambi Chettan] 143

ശ്രീനാഥ് ചായക്കപ്പ് ടീപ്പോയിയിൽ വെച്ച് ഗൗരവത്തോടെ ലതികയെ നോക്കി. “ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല. ഇവൾ ഒന്ന് കുളിച്ച് വിയർപ്പൊക്കെ കളയട്ടെ. പ്രീതി, നീ പോയി നന്നായിട്ടൊന്നു കുളിച്ചിട്ട് വാ.”

ലതിക അമ്പരന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ തുടർന്നു, “ലതികേ, നീ വെറുതെ നിൽക്കണ്ട. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കുറച്ച് തുണികൾ കഴുകാൻ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ എടുത്ത് കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് തന്നെ അങ്ങ് കഴുകിയേക്ക്. പണി നടക്കട്ടെ.”

ശ്രീനാഥിന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള കല്പന കേട്ടപ്പോൾ ലതികയുടെ മനസ്സ് ഒന്നു പിടഞ്ഞു. അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് സാറിനും മകൾക്കുമൊപ്പം ആ സോഫയിലിരുന്ന് കുറെ നേരം കൂടി സ്നേഹം പങ്കിടാം എന്നാണ്. പക്ഷേ, തുണി കഴുകാൻ പറഞ്ഞതോടെ താൻ അവിടെ ഒരു വേലക്കാരി മാത്രമായി ഒതുങ്ങുകയാണോ എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിൽ ഇച്ഛാഭംഗമുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും സാറിനെ എതിർക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“ശരി സാറേ… ഞാൻ എടുത്തോളാം,” ലതിക താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവൾ പ്രീതിയെയും കൂട്ടി അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ശ്രീനാഥ് പറഞ്ഞതുപോലെ അവിടെ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ കയ്യിലെടുത്തു. പ്രീതിയുടെ മുഖത്തും ആ നിരാശ വ്യക്തമായിരുന്നു. സങ്കടത്തോടെയും നാണത്തോടെയും അവൾ ലതികയെ നോക്കി.

“സാരമില്ല മോളേ, സാറ് പറഞ്ഞതല്ലേ… നീ പോയി കുളിക്കൂ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഇതൊക്കെ അലക്കിക്കോളാം,” ലതിക മകളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കുളിമുറിയിലേക്ക് നയിച്ചു.

ശ്രീനാഥ് സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കുളിമുറിയുടെ വാതിലിനടുത്തെത്തി. അവന്റെ മുഖത്ത് പഴയ ആ ചിരിയോ സ്നേഹമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം ഒരു തരം അധികാര ഭാവവും ഗൗരവവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.