അയേഷയുടെ കുടുംബം [മാനി കുമാർ] 93

ടെൻഷൻ സൂക്ഷ്മമായി തുടങ്ങി, പക്ഷേ ദിനംപ്രതി കൂടുതൽ തീവ്രമായി മാറി.

മോണിഷയുടെ കണ്ണുകൾ ആയേഷ ചായ നൽകാൻ മുന്നോട്ട് ചായുമ്പോൾ അവളുടെ ആഴമുള്ള നെഞ്ചുവിടവിലേക്ക് തന്നെ പതിയുമായിരുന്നു. ഈർപ്പമുള്ള രാത്രികളിൽ ആയേഷയുടെ സുതാര്യമായ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ എങ്ങനെ കുലുങ്ങുന്നുവെന്ന് മോണിഷ മോഹഭംഗിയോടെ നോക്കിനിന്നു.

തിരിച്ച് ആയേഷയും മോണിഷയുടെ യൗവനം നിറഞ്ഞ ശരീരത്തിലേക്ക് ആകൃഷ്ടയായി — സായംകാലക്കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ മോണിഷയുടെ ചെറിയ മുലക്കണ്ണുകൾ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ കുത്തിനിന്ന് പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്നത്, കാൽ മടക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മിനുസമുള്ള തുടകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നത് — എല്ലാം അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

ഒരു മഴയുള്ള സായംകാലത്ത് വീണ്ടും വൈദ്യുതി പോയി.

മക്കൾ മുകളിലെ മുറിയിൽ ആഴത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്നു. മുരുകനും ലക്ഷ്മിയും പിന്നിലെ മുറികളിലേക്ക് പോയി. വലിയ ഡ്രോയിങ് റൂമി ഒരൊറ്റ എണ്ണവിളക്കിന്റെ മൃദു മഞ്ഞവെളിച്ചം മാത്രം.

ആയേഷ ദീർഘമായ തേക്ക് പീഠത്തിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ ആഴത്തിലുള്ള മെറൂൺ പട്ടുവസ്ത്രം ശരീരത്തോട് രണ്ടാമത്തെ തൊലിപോലെ ചേർന്നുകിടന്നു. നേർത്ത തുണി അവളുടെ കനത്ത മുലകളെ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല — ഇരുണ്ട മുലക്കണ്ണുകളുടെ മങ്ങിയ രൂപം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. നീണ്ട കറുത്ത മുടി ഒരു കറുത്ത ജലപ്രപാതം പോലെ ഒരു തോളിലൂടെ വീണു.

മോണിഷ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് രണ്ട് പാനപാത്രങ്ങളിൽ തണുത്ത മോരുമായി വന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് ചെറിയ  മഞ്ഞ നേർത്ത ഗൗൺ — അത് തുടയുടെ മധ്യത്തോളം മാത്രം എത്തിയിരുന്നു. നേർത്ത തോൾപട്ടകൾ അവളുടെ തോളുകളിൽ മൃദുവായി ഇരുന്നു. അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ വ്യക്തമായി കുത്തിനിന്ന് വസ്ത്രത്തെ തുളച്ചുകയറാൻ ശ്രമിച്ചു.