ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

“ഇനി നേരെ മുന്നോട്ട് വിട്ടോ… ഒരു രണ്ട് കിലോമീറ്റർ കഴിയുമ്പോൾ വലത്തോട്ട് തിരിയുന്ന ഒരു ഒഴിഞ്ഞ വഴി കാണാം. അവിടെയാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ക്വാർട്ടേഴ്സ്,” ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് സമീറ ഇത്ത പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ടൗണിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ അതിരിട്ട ഉപറോഡിലേക്ക് കയറിയപ്പോഴാണ് ഇത്ത എന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടിയത്.

“റഹീമേ… വണ്ടി ഒന്ന് നിർത്തൂ,” ഇത്ത എന്റെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വണ്ടി റോഡരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. ഇത്ത ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി. ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിനിന്നു.

“റഹീമേ… ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോഴത്തെ ഈ മഴക്കാലത്ത് അവിടെ ആകെ ചോർച്ചയും പൊടിയും ആയിരിക്കും. മാത്രമല്ല, വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്ക് സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നാൽ നമ്മൾ പെട്ടുപോകും. ഒരു സർക്കാർ ജീവനക്കാരിയായ എനിക്ക് അത് വലിയ നാണക്കേടാകും,” ഇത്ത അല്പം മടിയോടെ, എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ നമ്മൾ എവിടെപ്പോകും ഇത്താ? ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഇനി ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ,” ഞാൻ ഇത്തയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത അവരുടെ ബാഗിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു മെസ്സേജ് കാണിച്ചുതന്നു. “നമ്മുടെ ഈ ടൗണിന് അപ്പുറത്ത് പുതിയൊരു ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ പരിചയത്തിലുള്ളതാ. അവിടെ ആരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ വരില്ല, നല്ല സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. ഞാൻ അവിടെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്ടോ.”