ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

“എവിടേക്കാണ് ഇത്താ? ആയിഷ മോൾ തനിച്ചാണ് വീട്ടിൽ,” ഞാൻ അല്പം മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

സമീറ ഇത്ത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ സംശയങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നു. “ആയിഷ മോളെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ കാര്യങ്ങൾ. പിന്നെ, നീ എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോൾ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. ഈ റൂട്ടിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സ് ഉണ്ട്, അവിടെ നമുക്ക് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം. നീ വരുമല്ലോ അല്ലേ?”

ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ശരീരവും, ആ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള സംസാരവും എന്നെ വല്ലാതെ വശീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശരി ഇത്താ… ഞാൻ വരാം. എത്ര മണിക്കാണ് ഞാൻ എവിടെയാണ് വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“നാല് മണിക്ക് ഓഫീസിന് അല്പം അകലെയുള്ള പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടാൽ മതി. ഞാൻ വരാം,” ഇത്ത ഫയലിൽ എന്തോ എഴുതിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട ആ വെപ്രാളം മാറിയിരുന്നു, പകരം സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പമുള്ള ആ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമവും ആകാംക്ഷയുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ആയിഷയോട് ഈ കാര്യം എങ്ങനെ പറയുമെന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചിന്ത.

ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരെ ബൈക്കോടിച്ച് ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരവേശമുണ്ടായിരുന്നു.