ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ…

അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയലുമായി ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് തിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. ആയിഷ ഉമ്മറത്ത് വന്ന് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു നേരിയ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.

“റഹീം… സൂക്ഷിക്കണം. ഇത്ത എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഓഫീസിൽ വെച്ച് കൂടുതൽ ആളുകളുള്ളപ്പോൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണേ,” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

“നീ ഒന്നിനും പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ. ഞാൻ എല്ലാം നോക്കിക്കൊള്ളാം. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിയാം. ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വരാം,” അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി. രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് വലിയ തിരക്കില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത്, കൈയിലുള്ള ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ക്ലർക്കുമാർ ഇരിക്കുന്ന വരിയിൽ സമീറ ഇത്ത തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണട വെച്ച്, ഔദ്യോഗികമായ ഗൗരവത്തോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. സാരിയുടെ തലപ്പ് കൃത്യമായി ഒതുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിന്റെ ഭംഗി ആ സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോഴും എടുത്തുനിന്നിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു.

“ഇത്താ… ദാ അബ്ബു ഒപ്പിട്ട ഫയൽ,” ഞാൻ ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും സമീറ ഇത്ത കണ്ണടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ എന്നെ നോക്കി. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ഔദ്യോഗിക ഗൗരവം മാറി, ചുണ്ടുകളിൽ ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവർ ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി. അടുത്ത സീറ്റുകളിലുള്ളവർ അവരുടെ ഫയലുകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.