ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

​”ഇത്താ… ക്ഷമിക്കണം, അവൾ പെട്ടെന്ന് വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല,” ഞാൻ പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

​”അതിന് ഞാൻ നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ലല്ലോടാ…” ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്, ആ പെണ്ണിന് നീ കൊടുത്ത സുഖം നാളെ എനിക്കും വേണം. നാളെ രാവിലെ നീ വില്ലേജ് ഓഫീസിലേക്ക് ഫയലുമായി വരുമ്പോൾ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം. ഇപ്പോൾ നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങ്.”

​ഇത്ത അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഞാൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് മലർന്നു കിടന്നു. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ അടക്കാനാവാത്ത കാമവും എന്നെ പുതിയൊരു ജീവിത സാഹചര്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നാളെ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന ചിന്തയോടെ ഞാൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി.

രാത്രിയുടെ അവശേഷിച്ച യാമങ്ങളിൽ ഉറക്കം എന്നെ പൂർണ്ണമായി അനുഗ്രഹിച്ചില്ല. കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഹോട്ടൽ മുറിയിലെ സമീറ ഇത്തയുടെ വശ്യമായ നോട്ടവും, തൊട്ടുപിന്നാലെ റൂമിൽ വെച്ച് ആയിഷയുമായി പങ്കിട്ട ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളും മാറിമാറി മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ഒരു വശത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ തണലും ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹവും, മറുവശത്ത് സമീറ ഇത്ത എന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ അനുഭവസമ്പത്തും അധികാരവും നൽകുന്ന വശ്യതയും.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ പ്ലാനിന്റെ രൂപരേഖ തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ ഇത്തയുടെ കൈകളിലാണ്. അത് പൂർണ്ണമായി തീർപ്പാക്കണമെങ്കിൽ ഇത്തയെ പിണക്കാൻ കഴിയില്ല, അതിലുപരി അവരിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.