ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ആ ലക്ഷ്വറി ത്രീ സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഇത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ വണ്ടി ഭൂഗർഭ പാർക്കിംഗിലേക്ക് ഇറക്കി നിർത്തി. ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഇത്ത ബാഗിൽ നിന്നും സ്മാർട്ട് കാർഡ് കീ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്നു.

അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഇത്ത വാതിൽ വേഗം അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പുള്ള, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ആ വലിയ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ ഞാനും സമീറ ഇത്തയും മാത്രമായി. ഇത്ത സാരിയുടെ തട്ടമെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞ്, കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ വില്ലേജ് ക്ലർക്ക് ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും ഒരു കാമുകിയായി മാറി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പിലും അവരുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി പുരുഷസ്പർശമേൽക്കാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമവും അതേസമയം അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹവും ആ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

“റഹീം… ഞാൻ വിചാരിച്ചതേയല്ല ഇവിടെ വരെ കാര്യങ്ങൾ വരുമെന്ന്,” ഇത്ത കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങിയ ആ കറുത്ത കവർ എടുത്ത് കട്ടിലിനടുത്തുള്ള സൈഡ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.