ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി 6 [സാഹിൽ] 138

പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ ആ വാക്കുകൾ എന്നെ തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചില്ല.

കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും message വന്നു.

“എടാ… ഇനി message അയക്കില്ല കേട്ടോ…”

“അമ്മയെ ധിക്കരിച്ച് എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.”

ഞാൻ കുറച്ചുനേരം screenലേക്ക് നോക്കി.

പിന്നെ ചോദിച്ചു.

“അപ്പോൾ ഇനി നമ്മൾ കാണില്ലേ…?”

Reply വരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുത്തു.

അവസാനം message തെളിഞ്ഞു.

“കാണില്ലെന്ന് ഉറപ്പില്ല…”

“എന്നെ എനിക്ക് തന്നെ വിശ്വാസമില്ല 😔”

“Sorry da…”

“I will miss you 🫂”

ആ message വായിച്ചപ്പോൾ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ ശൂന്യത തോന്നി.

ഞാൻ പതുക്കെ type ചെയ്തു.

“Will miss you too dear 🫂”

കുറച്ച് seconds കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ reply വന്നു.

“Bye ❤️”

“Bye…”

Chat അവസാനിച്ചു.

ഞാൻ phone മാറ്റിവച്ചു.

പക്ഷേ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം എന്തോ തോന്നി വീണ്ടും WhatsApp തുറന്നു.

മരിയയുടെ chat തുറന്നു.

അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

DP കാണുന്നില്ല.

About കാണുന്നില്ല.

Last seen ഇല്ല.

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം screenലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ചിരി വന്നു.

“അപ്പോൾ block ചെയ്തല്ലേ…”

അമ്മയുടെ വാക്ക് അക്ഷരംപ്രതി അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആ നിമിഷം തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഇത് വെറും തമാശയോ timepassഓ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്ര വിഷമം തോന്നില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ ആ രാത്രി ഉറക്കം വരാൻ വളരെ വൈകി…

അടുത്ത ദിവസം പതിവുപോലെ ഞാൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു.

അലാറം അടിക്കുന്നതിന് മുൻപേ കണ്ണ് തുറന്നിരുന്നു.

മുഖം കഴുകി ready ആയി ജോലിക്ക് ഇറങ്ങി.