കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 11 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 71

വെളുത്ത നീളം കൂടിയ വലപോലുള്ള ഫ്രോക്ക് ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ രൂപം ഭൂമിയിലേക്ക് വഴിതെറ്റിയെത്തിയ മാലാഖയേ പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ശരീരത്തിന്റെ അഴക് വ്യക്തമായി പുറത്തേക്ക് കാണിക്കുന്ന കൊതുകു വലപോലുള്ള വസ്ത്രത്തിലൂടെ ഉരുണ്ടു തടിച്ച വെളുത്ത തുടയുടെ മേൽഭാഗം വരെ തെളിഞ്ഞു കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.

ഉള്ളിലെ വെളുത്ത തുണിയുടെ മറവ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അമർന്നു പരന്നു കിടക്കുന്ന നാഭിത്തടവും അതിനുതാഴെ ശാന്തമായ കടലുപോലെ സുന്ദരമായി വിശ്രമിക്കുന്ന പൂറും, നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പാകത്തിൽ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലയും കാണാൻ സാധിച്ചേനെ എന്ന് ശരത്തിനു തോന്നി. അവന്റെ കുണ്ണ വലിഞ്ഞു മുറുകി.

വാഹനം ഒതുക്കി ശരത്ത് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി അമ്മുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അമ്മു മടിച്ചു മടിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ പൂർണ്ണമായും ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നും രജനിയുടെ നിർബന്ധത്തിൽ തനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുകയാണെന്നും ശരത്ത് ചിന്തിച്ചു. അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം തനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.

“എന്തേ അമ്മു, ഒരു സന്തോഷമില്ലാത്തത്.?”

ശരത്ത് അമ്മുവിന്റെ മ്ലാനമായ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഡാഡി വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് വന്നാൽ..” അമ്മു നിരാശയും പേടിയും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“വന്നാൽ ന്താ. നിന്നെ ചീത്തപറയും ന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണോ. ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. രാജന് വേറെ വഴിയില്ല. വാഹിദിനെ കൊല്ലുന്നത് വരെ അയാൾക്ക് നിന്നോട് ഒരക്ഷരം പറയാൻ നാവ് പൊങ്ങില്ല. പിന്നെന്താ.”