ലവ് ബൈറ്റ് 8 [കാവൽക്കാരൻ] 873

ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ടും യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ, തന്റെ കഴുത്തിൽ കൈവിരലോടിച്ച് അവൾ ആ ചിരിയോടെ തന്നെ നിന്നു.

“ഓ… എന്റെ അമ്മ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ ഒന്ന് കൂളാവ്.”

അനു വളരെ ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

“അവന്റെ ചോരയുടെ ടേസ്റ്റ് അത്രക്ക് പ്യുവർ ആയതുകൊണ്ടല്ലേ എനിക്ക് അവനെ വിടാൻ പറ്റാത്തത്! എനിക്ക് എന്റെ ലിമിറ്റ് നന്നായിട്ട് അറിയാം. അവനെ ഞാനൊന്നും ചെയ്യില്ല, ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… അമ്മ സമാധാനമായിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്.”

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അനു പതുക്കെ ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ബെഡിൽ അലക്ഷ്യമായി കിടന്നിരുന്ന അഭിയുടെ ഒരു ഷർട്ടിലേക്ക് അവളുടെ നോട്ടം ചെന്നെത്തി. അവളത് പതുക്കെ കയ്യിലെടുത്തു.

അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്… താൻ കാരണം അവൻ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദ്യമൊക്കെ അവനൊരു ഇര മാത്രമായിരുന്നു. അവന്റെ ആ ശുദ്ധമായ ചോര കുടിക്കാൻ മാത്രമായിരുന്നു അവൾ അവനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ… കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ കൈവിട്ടുപോയി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഒരു വാമ്പയറിന് ഒരിക്കലും ഒരു മനുഷ്യനോട് തോന്നാൻ പാടില്ലാത്ത എന്തോ ഒന്ന് അവൾക്ക് അവനോട് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ സംശയമായിരുന്നു. ഒരുതരം വല്ലാത്തൊരു പൊസസീവ്നെസ്സ്!

തന്റെ മുന്നിൽ എപ്പോഴും പേടിച്ച് വിറച്ച് നിൽക്കുന്നവനാണെങ്കിലും, എത്ര വേദനിപ്പിച്ചാലും അവൻ അവളെ തള്ളിമാറ്റുകയോ അവളിൽ നിന്നും ഓടിയൊളിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. വേദന കടിച്ചുപിടിച്ച് അവനങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ എവിടെയോ തന്നോടുള്ള ഒരു കൊച്ചു പ്രണയം അവൾ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അത് കാണുമ്പോൾ അവളെത്ര നിയന്ത്രിച്ചാലും മരവിച്ചു കിടക്കുന്ന അവളുടെ ആ തണുത്ത ഹൃദയം അറിയാതെ ഒന്ന് മിടിച്ചുപോകും.