“കുനിഞ്ഞു നിൽക്കെടാ നായേ!” അവൾ ആജ്ഞാപിച്ചു.
വിവേക് കട്ടിലിൽ കൈകൾ കുത്തി ചന്തി പുറകോട്ട് തള്ളി കുനിഞ്ഞു നിന്നു. ടീന യാതൊരു ദയയുമില്ലാതെ ആ മുളക് തേച്ച ഡിൽഡോ ഒരൊറ്റ ആഞ്ഞുകയറ്റത്തിലൂടെ അവന്റെ കുണ്ടിയിലേക്ക് അടിച്ചു കയറ്റി.
“ആഹ്… അമ്മേ…” വിവേക് വേദന കൊണ്ടും ആ മുളകിന്റെ അതിശക്തമായ നീറ്റൽ കൊണ്ടും അലറിക്കരഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം ഒലിച്ചിറങ്ങി. ചന്തിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആ മുളകിന്റെ എരിവ് പടർന്നു കയറിയപ്പോൾ അവൻ തറയിൽ കിടന്നുരുളാൻ ആഞ്ഞു.
പക്ഷേ ടീന അവനെ തടഞ്ഞു. അവൾ അവിടുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ബോക്സർ ജെട്ടി അവനെക്കൊണ്ട് ബലമായി ധരിപ്പിച്ചു. ആ ജെട്ടിയുടെ പുറകിലുള്ള ഹോളിലൂടെ ആ നായയുടെ വാല് പുറത്തേക്ക് വെളിവായ നിലയിലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കണ്ടാൽ അവൻ ഒരു യഥാർത്ഥ നായയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
അതിനുശേഷം ടീന ഇന്നലെ രാത്രി താൻ ധരിച്ചിരുന്ന, രാഘവന്റെ വിയർപ്പും സ്വന്തം മദനജലവും കലർന്ന ആ മണമുള്ള പൂക്കളുടെ ഡിസൈനുള്ള പാന്റി എടുത്തു. “വാ തുറക്കടാ!” അവൾ അത് ചുരുട്ടി വിവേകിന്റെ വായയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ബലമായി തിരുകിക്കയറ്റി. ആ വിയർപ്പിന്റെയും പെണ്ണുടലിന്റെയും രൂക്ഷഗന്ധം അവന്റെ ശ്വാസത്തെ മുട്ടിച്ചു. ഒടുവിൽ അവൾ അവന്റെ തലയിലൂടെ ഒരു കറുത്ത ലെതർ നായയുടെ മാസ്ക് (Leather Puppy Mask) കൂടി ഇട്ടു വള്ളികൾ മുറുക്കി പൂട്ടി.
ഇപ്പോൾ വായ തുറക്കാനോ നിലവിളിക്കാനോ കഴിയാതെ, കുണ്ടിയിൽ മുളകിന്റെ നീറ്റലുമായി, പുറകിൽ വാലും ആട്ടി നിൽക്കുന്ന വെറുമൊരു പെണ്ണടിമയായ നായയായി വിവേക് ആ മുറിയിൽ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ടീന ചാട്ടവാറുകൊണ്ട് അവന്റെ ചന്തിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ആൻസിയെയും തൻസീനയെയും വീഴ്ത്താനുള്ള തങ്ങളുടെ ഒന്നാന്തരം കെണി അവൾ പൂർണ്ണമായി ഒരുക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
