ടീന തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചാട്ടവാർ മേശപ്പുറത്ത് വച്ച് പതുക്കെ ഫോണെടുത്ത് രാഘവനെ വിളിച്ചു. “രാഘവാ… അകത്തേക്ക് വാടാ,” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ആജ്ഞാശക്തി തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തുകയറിയ രാഘവൻ കറുത്ത ലെതർ മാസ്കും വച്ചു, കുണ്ടിയിൽ നായയുടെ വാലും തൂക്കി നീറ്റലിൽ പിടഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന വിവേകിനെ കണ്ട് വാ പൊളിച്ചു നിന്നു. ഇരുപതു വയസ്സുള്ള ആ ജിം പയ്യനെ ടീന ഒറ്റ മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഒരു വെറും മൃഗമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു!
“രാഘവാ… ഹോട്ടലിൽ ആരും കാണാതെ ഇവനെ വേഗം കാറിന്റെ ഡിക്ക് ലോക്കിലോ ബാക്ക് സീറ്റിലോ കയറ്റണം. പെട്ടികളെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്യ്. ഞാൻ ഇവന്റെ വീഡിയോസ് എടുത്ത് അവളുമ്മാർക്ക് അയച്ച്കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്,അവളുമ്മാര് വരും നമ്മുടെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് ” ടീന സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരി മാഡം…” രാഘവൻ വിവേകിന്റെ കൈകളിൽ ഒരു ചരടുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, ആരും കാണാതെ അവനെ ലിഫ്റ്റ് വഴിയും പിൻവാതിൽ വഴിയും കാറിലേക്ക് ഇഴയിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. ടീന തന്റെ ഹീൽസിന്റെ “ഖട്… ഖട്…” ശബ്ദത്തോടെ പ്രൗഢിയോടെ ഹോട്ടലിന്റെ പടികളിറങ്ങി. തൻസീനയെയും ആൻസിയെയും വീഴ്ത്താനുള്ള ഒന്നാന്തരം ചൂണ്ടയുമായി ബെൻസ് കാർ ബംഗ്ലാവ് ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു.
ഇതേ സമയം… പവിയുടെ ബംഗ്ലാവിൽ
അവിടെ മറ്റൊരു നരകവും കാമത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗവും ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ട്രീസ ഇപ്പോൾ പവിയുടെ ക്രൂരമായ ശിക്ഷകളും ടാസ്കുകളും കൊണ്ട് എല്ലാം പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരമെല്ലാം അലിഞ്ഞുതീർന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും പവിയുടെ വിരൽത്തുമ്പിലെ ഒരനുസരണയുള്ള നായയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പവി ആഡംബരത്തോടെ സോഫയിലിരുന്ന് അവളുടെ ആ വിധേയത്വം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.
