മാളവിക 8 [Abhisha] 132

മാളവികയുടെ കൈകൾ അർജുന്റെ തലമുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു അവനെ തന്നോട് കൂടുതൽ ചേർത്തു നിർത്തി. പുറംലോകത്തെ തിരക്കുകളോ സ്റ്റേഷനിലെ ശബ്ദങ്ങളോ ഒന്നും അവർ അറിഞ്ഞില്ല. പിങ്ക് ടോപ്പിനുള്ളിലെ ആ ലൈറ്റ് പിങ്ക് ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പുകൾ അർജുന്റെ അമർച്ചയിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പെട്ടെന്നാണ് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിന്റെ ഭാഗത്തെ ഗ്ലാസ്സിൽ കടുപ്പമുള്ള ഒരു തട്ട് കേട്ടത്. “ഠക്… ഠക്… ഠക്!”

​ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം അടർന്നു മാറി. പുറത്ത് ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് കടുപ്പമുള്ള മുഖവുമായി നിൽക്കുന്നു. മാളവികയുടെ മുടി ആകെ അലങ്കോലപ്പെട്ടിരുന്നു, അവളുടെ ചുണ്ടിലെ ലിപ്സ്റ്റിക് അർജുന്റെ മുഖത്തും പടർന്നിരുന്നു. ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തിയപ്പോൾ സെക്യൂരിറ്റി അകത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.

​”ഇത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗ് ആണ്, അത് മറക്കണ്ട. ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കാണിക്കാൻ പാടില്ല. വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം ഇറങ്ങി പോവുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വണ്ടി എടുക്കുകയോ ചെയ്യ്,” അയാൾ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​നാണം കൊണ്ട് മാളവികയുടെ മുഖം കടുത്തു ചുവന്നു. അവൾ വേഗം തന്റെ ടോപ്പും മുടിയും ശരിയാക്കി. “സോറി ചേട്ടാ, ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങാം,” അവൾ തല താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. സെക്യൂരിറ്റി പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് നീങ്ങി.

കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അർജുൻ തന്റെ വലിയ ബാഗ് തോളിലിട്ടു. മാളവിക അവന്റെ കൂടെ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് നടന്നു. രാത്രി പത്തുമണിയായിട്ടും സ്റ്റേഷനിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആളുകൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴും അർജുൻ മാളവികയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.