” ഹാ പോവല്ലേ….മഴ തൂളുന്ന്….കഴിഞ്ഞട്ട് പോകാം….“ അവളെ പിടിച്ച് അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചാറൽ അടിക്കാതെ ഇരുത്തി…
”എടാ….
“മ്മ്മ്…”
“നീയിങ്ങനെ ആലോചിച്ചു കൂട്ടണ്ട…പറയണതൊക്കെ ശെരിയാ…നമ്മൾ തമ്മിൽ നല്ല അന്തരം ഉണ്ട് പക്ഷെ അതൊക്കെ പണ്ടല്ലേ…ഏകദേശം ഒരു കൊല്ലം ആകാറായില്ലേ ഞാൻ നിന്റവിടെ…എനിക്ക് ഈ കാലമത്രയും ചെല്ലും ചെലവും തന്നെയാരാ നീ തന്നെയല്ലേ…അമ്മയാന്ന് പറയാൻ നിക്കണ്ട….അതിന് കിട്ടണത് വീട്ടുചിലവിനു മുടക്കുവാന്നും എനിക്കുള്ളത് എല്ലാം നിന്റെ പോക്കറ്റീന്ന വരുന്നെന്നും മനസിലാക്കാൻ ഉള്ള വിവരമൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്….”
“എടീ നിന്റെയീ അവസ്ഥക്ക് കാരണം തന്നെ ഞാനല്ലേ…നീ നിന്റെ വീട്ടിൽ എങ്ങനുമാ ഇപ്പൊ നിക്കണെങ്കിൽ എന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുവോ…പോട്ടെ ഞാനെന്നൊരാളെ നീ കണ്ടിട്ടെങ്കിലും ഉണ്ടാകുവോ…ഇത് നിന്നെ ഇങ്ങനൊരു ഗതികേടിലാക്കി കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തിയിട്ടു ഞാനത് മുതലെടുകുംപോലാവില്ലെടി……”
“തേങ്ങയാണ്…..നീയെന്റെന്ന് വാങ്ങുവേ….” മഴചാറൽ അടിച്ചിട്ടാവും അമ്മു കാലുമടക്കി ഹരിയോട് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നിരുന്നു….
“അന്നങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്യൂ ഇണ്ടായിട്ടില്ലെങ്കിൽ നിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുവോന്ന് ഉള്ളത് സത്യം…
പക്ഷെ നിന്നെ കണ്ടിട്ടുപോലും ഉണ്ടോന്നുള്ളത്…ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടട്ടൊക്കെ ഉണ്ട്ട്ടോ…”
“എന്ന്….അമ്മുച്ചേച്ചി എന്നെ ചെളിയിൽ ഉന്തി ഇട്ടപ്പോളോ….”ഹരി ഇടതുകൈ അവൾ ചാരി ഇരിക്കുന്ന മരം കൊണ്ടുള്ള തട്ടിനും അവൾക്കും ഇടയിലൂടെ കടത്തി ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു…
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.