“ആ വീട് പൊളിക്കുവോ…” ഒരു തരി വിഷമം പോലെ അമ്മുവിന്…
അതു കണ്ടിട്ടു പൊടിക്ക് മനസു നിറഞ്ഞു ഹരിക്ക്…എത്ര മോശം ആണെങ്കിലും അവനാ വീട് സ്വർഗം ആണല്ലോ…
“ഇല്ലെടി….പണ്ട് അമ്മേടെ അച്ഛനും അമ്മേം മരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്കും പേരാമ്മയ്ക്കും കൂടെ കൊടുത്തൊരു വീടുണ്ടായിരുന്നു…അത് വിറ്റു കിട്ടിയ ഷെയർ കൊണ്ട് അന്ന് പേരപ്പൻ കവലയ്ക്ക് അടുത്ത് സ്ഥലം ആയ വാങ്ങി തന്നത്..ഞാനും അമ്മയും ചെറുതായിരുന്നല്ലോ..അവിടെ വീട് വെക്കാന പ്ലാൻ…മെയിൻ റോഡ് സൈഡ് അല്ലെ…അതാവും കുറച്ചൂടെ സൗകര്യം….ഇത് നമുക്ക് മെയ്ന്റനൻസ് ചെയ്ത് വാടകക്ക് കൊടുക്കാം….”
സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഷെയർ ചെയ്യാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയകണക്ക് ഹരി പതിയെ ഇറക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു കുറച്ചൊക്കെ…
“നീയതൊക്കെ വിട്ടേ….എന്നിട്ട് നമ്മടെ കാര്യത്തിലേക്ക് വാ….” ഹരി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തികൊള്ളുന്ന അവളുടെ ക്രാബ് ഊരി സൈഡിലേക്ക് വച്ചു…
അമ്മു ഇടംകൈ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
പട്ടുപോലുള്ള മുടി അഴിഞ്ഞു ചിതറി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു…
“ഞാനേ….അങ്ങേയറ്റം സാധാരണക്കാരൻ ആടി….നിന്റെ നിലക്കോ വിലക്കോ ചേരുന്നവൻ അല്ലാ…നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കോ സ്വപ്നങ്ങൾക്കോ ഒത്ത ജീവിതം ആയിരിക്കില്ല…കുറച്ചുനാൾ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന അനുഭവം നിനക്കുണ്ടല്ലോ…അതു വച്ചിട്ട് നീ തന്നെ ഒന്നോർത്തു നോക്ക്…“ അവളുടെ മൂക്കിൻതുമ്പിൽ പെരുവിരൽ ഉരസിക്കൊണ്ട് ഹരി തുടക്കമിട്ടു പറഞ്ഞു…
“എന്തോർത്തു നോക്കാൻ…..” ഡിഫെൻസ് മോഡിലായി അമ്മു..
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.