മായ പിന്നെ ക്ഷമ കണ്ടുപിടിച്ചത് ഞാനും എന്റെ കുടുംബക്കാരും എന്ന മട്ടാ….
തല്കാലത്തേക്ക് ചിന്നു ഒന്നോതുങ്ങി….
“കെട്ടിയിട്ട് ആട്ടിക്കോട്ടാ….എനിക്ക് നിന്നെ വച്ച് അങ്ങേർടടുത്തു കുറെ നേടാനുള്ളതാ….കണക്ക് കൊറേ ഇണ്ടേയ്….”
“ആട്ടും….ഞാനല്ല…നിന്റെ പൊന്നേട്ടൻ പോയിട്ട് വൈഷ്ണവിന്റെ നെഞ്ചത്ത് ഹരിതാണ്ഡവം ആട്ടക്കഥ….വേണോ….” കുശുകുശുപ്പ് അങ്ങ് നീണ്ടു..
“ഹേയ്….ഇതുങ്ങളോടല്ലേ പറഞ്ഞേ മിണ്ടാതിരിക്കാൻ..എടാ അജേഷേ വണ്ടിയാ സൈഡിലോട്ട് അങ്ങോതുക്കിക്കേ നടന്നു വന്നോളും രണ്ടും കൂടെയങ്ങ്…..” മൈഗ്രൈൻ കൊണ്ട് തലപ്രാന്ത് പിടിച്ചിരുന്ന ലളിതമ്മ രണ്ടിനും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം തുള്ളി….
“ആ നല്ല കാര്യം…അല്ലേലും കുലുങ്ങി എന്റെ നടു വെള്ളം ആകാറായിട്ടുണ്ടാരുന്നു….”
അതും പറഞ്ഞു ഓട്ടോ നിർത്തുമ്മുന്നേ എണീക്കാൻ തുടങ്ങിയ ചിന്നുവിന്റെ കയ്യിൽ അമ്മു കയറിപിടിച്ചു സീറ്റിലേക്ക് തന്നെ ഇരുത്തി…
“നിനക്കെന്തേ വട്ടായോ…ഈ നട്ടപാതിരക്ക് നടക്കാനോ….” ഇനി വൈഷ്ണവ് എങ്ങാനും ആ വഴിക്ക് ഉണ്ടോ എന്നൊരു ഡൗട്ടും ഉണ്ട് അമ്മുവിന്…
“വേണേൽ മതി…ഈ മഴയത്ത് അങ്ങേര്ടെ കൂടെ നിനക്കൊരു റൊമാന്റിക് റൈഡ് ആയിക്കോട്ടെന്ന് ഓർത്തുന്നെ ഉള്ളൂ…ഈ മുട്ടിമുട്ടിയൊക്കെ…എങ്ങനെ….”
പറഞ്ഞുവായിൽ നാക്കിടും മുന്നേ അമ്മു അവളുടെ തുടയിലെ തോല് പൊളിച്ചെടുത്തിരുന്നു….
“പട്ടിച്ചീ….നിന്റെ ഒടുക്കത്തൊരു നുള്ള്…”
തീർന്നില്ല അമ്മയുടെ വക തലക്കിട്ടൊരു അടിം കിട്ടി മുന്നോട്ട്കയറിയിരുന്നു ചിന്നു…
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.