ഇരുളും വെളിച്ചവും പകുതെടുത്തവളുടെ മുഖത്തെ വരുത്തിക്കൂട്ടിയ പുഞ്ചിരി കണ്ടതും കാര്യമവന് മനസിലായി….
പെയ്യാൻ വെമ്പി വന്ന മഴക്കാറിനെ അവൻ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു ജാതിയിലേക്ക് തന്നെ ചാരി നിന്നു….
“വിട്ടില്ലേ അവര് നിന്നെ….”
“മ്ച്ചും….”
“ഇനിയാണെങ്കിലും പോകാം….കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ പ്രായമൊന്നും ഒന്നുമല്ലടി എപ്പോ വേണെങ്കിലും തുടങ്ങാം….നമുക്കാ സരസ്വതി ടീച്ചറുടെ ഡാൻസ് സ്കൂളിൽ ഒന്ന് നോക്കിയാലോ…..”
“വേണ്ട….” പറയുന്നതിനൊപ്പം അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ ഒന്നു മുറുകി…
“വാശിയാ…..” അവനും അതേപോലൊന്നു മുറുക്കി….ആരെങ്കിലും നോക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് ചുറ്റുമൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു…
“ആരുടേം അനുവാദവും സഹായവുമില്ലാതെ സ്വന്തം കഴിവിന്റെ ബലത്തിൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നേടിയെടുക്കണം എന്നുള്ള വാശിയൊക്കെ നല്ലതാ….പക്ഷെ അതെന്നോടും കൂടെ വേണോ അമ്മുക്കുട്ടിയേ…..”
അവളെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തുതന്നെ ഇടതും വലതും ഒന്നാട്ടി അവൻ ചോദിച്ചു….
അമ്മു നെഞ്ചിൽ പൂഴ്ന്നിരുന്ന മുഖം ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി….
“ചൊറിയമ്പുഴുന്റെ നാക്കും ചൊറിയണത്തിന്റെ കയ്യിലിരിപ്പുമാ എന്നാലും എന്റെ വാശിക്കും ദേഷ്യത്തിനുമെല്ലാം കൂട്ടുനിന്നിട്ടുള്ളത് നീ മാത്രാ….നിന്റടുത്തൂടെ എനിക്ക് ഞാനാവാൻ പറ്റീലേൽ ഈ തുളസികതിര് ഇമേജിനുള്ളിൽ ഞാൻ ശ്വാസംമുട്ടി മരിച്ചുപോകുമെടാ…..”
പറഞ്ഞുതീർന്നതും എത്തികുത്തി ഇടത്തെ കവിളിൽ ഒരുമ്മയും കൊടുത്തു….
ഹരി തിരികെയവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നെറുകിൽ ചുണ്ടമർത്തിവെച്ചു കുറച്ചു നിമിഷം….
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.