ഹരി ചുറ്റും ഒന്നു വെളിച്ചം തിരിച്ചുനോക്കി…അപ്പോളേക്കും ലളിതമ്മയും ചിന്നുവും കുടയും ചൂടി മഴയത്തേക്കിറങ്ങി വന്നിരുന്നു…
പിറക്കുവശം നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ചില്ല കാരണം അവർക്ക് വേലിക്കൽ നിൽക്കാനേ പറ്റിയുള്ളൂ…
”ഹരിയേട്ടാ….അകത്താരേലും ഉണ്ടായിരുന്നോ….“
”ഇല്ലെടീ…ഞങ്ങളെല്ലാം വീടിനകത്തു ആയിരുന്നു…കേറിപ്പൊയ്ക്കോ അരുൺ എത്തീട്ടില്ലല്ലോ…“
”ഒരുപാട് ഇടിഞ്ഞുപോയോട….“ ലളിതമ്മ എത്തിക്കുത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്…വെളിച്ചക്കുറവ് മൂലം അത്രക്കങ്ങ് കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല…
”ആ കുറച്ച്…ഒരു സൈഡിലെ പകുതിയോളം പോയി…“
”എന്നാലും എന്തൊരു വീഴ്ചയാ വീണേ….തമ്പുരാൻ കാത്തു പെരപ്പുറത്തോട്ട് ആവാഞ്ഞത്….“
”ലളിതേച്ചിയെ…നിങ്ങൾ അകത്തോട്ടു കയറിക്കെ…പെരും മഴയാ ഇടീം…കേരിപൊയ്ക്കോ….വന്നത് വന്നു ബാക്കിയിനി നാളെ നോക്കാം….“ മായ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ ആയി മുണ്ട് മടക്കികുത്താൻ തുടങ്ങിയ ഹരിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പിന്നോട്ട് നീക്കി…
“ഞാൻ ആ തടീടെ താഴെ തട ആയിട്ട് വല്ലതും വെക്കട്ടെമ്മ….ഇല്ലേൽ എങ്ങാനും അതിരുന്നു പോയാൽ ബാക്കിം കൂടെ ഇടിയും…നോക്കിയിട്ട് വരട്ടേ….” പറഞ്ഞിട്ട് ഹരി മഴയത്തേക്കിറങ്ങി…
മായ വെളിച്ചം കാണിച്ചുകൊടുത്തു…
അമ്മുവിന് ഇറങ്ങേണ്ട പോവണ്ട എന്നൊക്കെ പറയണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ അമ്മ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അതിന് വയ്യ….
കടന്ന് പോകാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് ഒരു വാക്കത്തിയെടുത്തു ചെറിയ ചില്ല വെട്ടിമാറ്റി ഹരി ഒടിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കൊമ്പിന്റെ തടിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു…
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.