അമ്മു ആ ഇരുട്ടിലും ട്യൂബ്ലൈറ്റ് കത്തിയ മുഖവുമായി എണീറ്റ് കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു….
“അവിടല്ല….ഇവിടെ…”
ഹരി അവളുടെ ബ്ലാങ്കറ്റ് എടുത്തു കട്ടിലിനു താഴെ തറയിലേക്ക് ഇട്ടതും അമ്മു ചാടി പറഞ്ഞു…
അവനൊന്നന്തം വിട്ടു….ഇവളിതെന്തു ഭാവിച്ച കണ്ണാ…
ആ ബെസ്റ്റ്ആളെയാ വിളിക്കണേ….ശിവനേ….
“ഒന്നു പോയെ നീ…ഞാനേ പുറത്ത് കിടന്നോളാം…പേടിയാണേൽ ഈ ബെഡ് എടുത്തു ഞാൻ തറെൽ ഇട്ടുതരാം…അവിടെ കിടന്നോട്ടാ….”
“എനിക്ക് ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ….ഒറ്റക്കായോണ്ട് ചോദിച്ചതല്ലേ…ഇതുകൂടെ ചെയ്ത് തരൂലേ നീയെനിക്ക്….”
നല്ലസ്സൽ ഡ്രാമയാ…അവന്റടുത്ത് ഇനി അതേ നടക്കൂ എന്ന് അവൾക്കറിയാം…
ഡോറിന് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞവൻ പിടിച്ചുകെട്ടിയപോലെ നിന്നു…
ആരുമില്ലാതെയാക്കിയത് താൻ ആണെന്ന ഉൾക്കുത്ത് ഇപ്പോളും ഉണ്ട് അവന്…അറിയാതെ ആണെങ്കിലും അവിടെ തന്നെയാണ് അവൾ കൊള്ളിച്ചതും…
പിന്നൊന്നും മിണ്ടാതെ ഹരി കട്ടിലിൽ അറ്റത്തോട് ചേർന്നു കിടന്നു…
അമ്മു മുട്ടുകാലിൽ നടന്ന് അപ്പുറത്തും കിടന്നു…
മലർന്നുകിടക്കുന്നവന്റെ നെഞ്ചിൽ കോർത്തുവച്ചിരുന്ന കയ്യെടുത്തു നിവർത്തി അവൾ അതിലേക്ക് കയറികിടന്നു….
“വല്ലാതെ പേടിച്ചുപോയോ…..” അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
“മ്മ്മ്…നല്ലോണം….നീയെങ്ങാനും അവിടെ നിന്നില്ലായിരുന്നേൽ കൃത്യം ആ കൊമ്പ് വീണിടത്ത് ആകണ്ടേ അല്ലായിരുന്നോ…അതോർക്കുമ്പോ ഉള്ളൂ കിടുങ്ങുവാ….” അമ്മു കൈക്കുള്ളിൽ ഒന്നു ചെരിഞ്ഞു അവന് നേർക്ക് കിടന്നു…
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.