“എന്നോട് എങ്ങനെ പൊറുക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്റെ കുഞ്ഞേ….” എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഇടറിപ്പോയി….
അമ്മു തലയുയർത്തി….
ഇരുട്ടിൽ അവന്റെ മുഖം തപ്പിപിടിച്ചെടുത്തു…
ഒന്നുയർന്നാ നെറ്റിയിലും നനവ്പടർന്ന കണ്തടത്തിലും മാറിമാറി ചുംബിച്ചു…..
പിന്നെ ചുണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെ തപ്പിതടഞ്ഞവന്റെ ചുണ്ടിലും ചുണ്ട് ചേർത്തു കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു….
പിന്നെയാ ചുണ്ട് പിൻവലിച്ചു അവന്റെ മുഖം ചെരിച്ചു കവിളിൽ കവിൾ ചേർത്തു കിടന്നു അമ്മു…
ഹരിയെല്ലാം ഏറ്റു വാങ്ങി അനങ്ങാതെ കിടന്നു….
അവനപ്പോൾ അത് അങ്ങേയറ്റം ആവശ്യം ആയിരുന്നു….
“ഹരീ….നമ്മളെപ്പോൾ കിസ്സെയ്താലും പ്രണയം മാത്രല്ല നിനക്ക് എന്നോട് ഉണ്ടായിരുന്നെ…അതിൽ കാമവും മിക്സ് ആയിരുന്നു…ഒരു ഇരുപത്തിയാറു വയസുകാരന് തോന്നാവുന്ന എല്ലാ വികാരവും വിചാരവും ഉൾക്കൊണ്ടത്…..അതെനിക്ക് നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ മാറ്റത്തിൽ അറിയാനും പറ്റുമായിരുന്നു….
പക്ഷേ….ഇപ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ…
നിനക്ക് ഇറക്ഷൻ ആയിട്ടേ ഇല്ലാ….ഞാൻ ഏഴയലത്തുകൂടെ പോയാൽ ബാലൻ k നായർ ആകുന്ന നീ ഇപ്പോ എത്ര നല്ല കുട്ടി ആണെന്ന് നിന്റെ ദേഹത്ത് കിടക്കുന്ന എനിക്ക് അറിയാം…
ഇപ്പോൾ നിനക്കെന്നോട് ഉള്ളത് കരുതൽ മാത്രാ…
ഇനി ഞാനിവിടെ ദാ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ എനിക്കെന്താ തോന്നുന്നെന്ന് അറിയോ….
Safe n secure……
ആ വീടിന്റെ രണ്ടാംനിലയിലെ അങ്ങേയറ്റത്തെ മുറിയിൽ ഒരു ബാല്യം മുഴുവൻ ഇടീം മിന്നലും ഇരുട്ടും പേടിയുള്ള ഒരുപാട് രാത്രികൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിച്ചുകൂട്ടിയ കുഞ്ഞി അമൃത ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത അത്ര സുരക്ഷിതത്വം….
kollam bro next part waiting
ആശംസകൾ
വ്യോമകേശൻ
അനാമികാ
ഉത്തേജക കരമായ എഴുത്ത്.കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് മിഴിവെകാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതിൽ അഭിനന്ദനം. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞോ. നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുമെല്ലോ. വിജയാശംസകൾ.