2017-ലെ ആഗസ്റ്റ് മാസം. കേരളം ഓണത്തിരക്കിലേക്ക് അമർന്നു കൊണ്ടിരുന്ന സമയം. കായംകുളത്തെ കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി സ്റ്റാൻഡിന് പരിസരത്തുള്ള തെരുവുകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരായിരം കനലുകൾ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് വർഷം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ പി.എസ്.സി പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴും "ഇത്തവണ കിട്ടും" എന്നൊരു സ്വയം സമാധാനിപ്പിക്കൽ പതിവായിരുന്നു. പക്ഷേ, ലിസ്റ്റുകൾ വരികയും പോവുകയും ചെയ്തു, എൻ്റെ പേര് എവിടെയും തെളിഞ്ഞില്ല. വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യവും അച്ഛൻ്റെ നിശബ്ദമായ നോട്ടവും എന്നെ തളർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒടുവിൽ, അഭിമാനമെല്ലാം മാറ്റിവെച്ച് ഞാൻ കായംകുളത്തെ ആ പ്രശസ്തമായ തുണിക്കടയിൽ സെയിൽസ്മാനായി ജോലിക്ക് കയറി. മാസം 8000 രൂപ ശമ്പളം. രാവിലെ ഒൻപത് മണി മുതൽ രാത്രി പത്ത് മണി വരെ നീളുന്ന നിർത്താതെയുള്ള നിൽപ്പ്. കാലുകൾ നീരു വന്ന് വീർക്കുമ്പോഴും മുഖത്ത് ഒരു കൃത്രിമ പുഞ്ചിരി തൂകി കസ്റ്റമേഴ്സിനോട് "സാറിന് എങ്ങനെയുള്ള വസ്ത്രമാണ് വേണ്ടത്?" എന്ന് ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ.
ആ ഒരു ഓണക്കാലത്താണ് എൻ്റെ ജീവിതം ആർക്കും പ്രവചിക്കാനാവാത്ത രീതിയിൽ മാറിമറിഞ്ഞത്.
കടയുടെ മുൻഭാഗം കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെളിച്ചവും എയർകണ്ടീഷനും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ വിശ്രമജീവിതം കടയ്ക്ക് പിന്നിലായിരുന്നു. തുണിക്കടയുടെ പിന്നിലെ വിശാലമായ പറമ്പ്. അവിടെ പഴയ ബോക്സുകളും പ്ലാസ്റ്റിക് കവറുകളും കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കും. അവിടെയാണ് സ്റ്റാഫുകൾക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള സൗകര്യമുള്ളത്. കടയിൽ വരുന്ന കസ്റ്റമേഴ്സ് അവരുടെ വാഹനങ്ങൾ പാർക്ക് ചെയ്യുന്നതും ആ പറമ്പിൻ്റെ ഒരറ്റത്തായിരുന്നു.
അന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണിയായിണ്ടാകും. ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ചെറിയൊരു മടുപ്പ് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തെ പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു. ആ സമയം അവിടെ വെയിലിന് നല്ല ചൂടായിരുന്നു. പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ അധികം വണ്ടികളില്ല. ഒരറ്റത്ത് ഒരു പഴയ വെളുത്ത മാരുതി ആൾട്ടോ കാർ മാത്രം നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞാൻ ആ കാറിൻ്റെ മറവിൽ നിന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പെട്ടെന്നാണ് കാറിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടത്. ലിംഗം ജെട്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് ആക്കുന്നതിന് മുൻപേ, ആകാംക്ഷയോടെ ഞാൻ കാറിൻ്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് നോക്കി. ഗ്ലാസ് പകുതി താഴ്ത്തിയിട്ടിരുന്നു. ഉള്ളിൽ തടിച്ച, വെളുത്ത ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നു! അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൃത്യമായി എൻ്റെ നഗ്നതയിലായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം അത്ഭുതവും താല്പര്യവുമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.
അന്ധാളിപ്പോടെ ഞാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് മറച്ചു. വല്ലാതെ നാണം തോന്നി. സിബ്ബ് പോലും ശരിക്കിടാതെ, തല താഴ്ത്തി ഞാൻ കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ഒരോട്ടം വെച്ചു കൊടുത്തു.
ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഈശ്വരാ, അവർ പരാതിപ്പെടുമോ? എൻ്റെ ജോലി പോകുമോ?" എന്നതായിരുന്നു എൻ്റെ ഏക പേടി.
ഞാൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് ലേഡീസ് ഇന്നർവെയർ സെക്ഷനിലാണ്. പുരുഷന്മാർ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് വായനക്കാർക്ക് അത്ഭുതമായി തോന്നാം, പക്ഷേ ഓണത്തിരക്ക് കാരണം സ്റ്റാഫുകളെ എല്ലായിടത്തും വിന്യസിച്ചിരുന്നു. ബ്രായും പാൻ്റിയും അടുക്കി വെച്ച ആ കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ നേരത്തെ കണ്ട ആ സ്ത്രീയുടെ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ആ കൗണ്ടറിന് മുന്നിലേക്ക് ഒരു നിഴൽ വന്നു നിന്നത്. തല ഉയർത്തി നോക്കിയ ഞാൻ സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. അത് അവർ തന്നെയായിരുന്നു! അല്പം മുൻപ് കാറിൽ കണ്ട ആ ചുരുളൻ മുടിക്കാരും വെളുത്ത് തടിച്ചതുമായ സ്ത്രീ.
അവർ എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
"എന്താ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?" അവർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
"അത്.. ഇത് എൻ്റെ സെക്ഷനാണ് മാഡം." ഞാൻ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.
അവർ മെല്ലെ കൗണ്ടറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു. "ഞാൻ ജയപ്രഭ. ഖത്തറിലാണ്. ഇപ്പോൾ ഓണത്തിന് നാട്ടിൽ വന്നതാണ്. കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ എടുക്കണം, സഹായിക്കില്ലേ?"
ബ്രായും പാൻ്റിയും ഓരോന്നായി എടുത്തു കാണിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഓരോന്നും പരിശോധിക്കുന്നതിനിടയിൽ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, "നേരത്തെ പുറത്ത് കണ്ടത് ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. നീ പേടിക്കണ്ട. പക്ഷേ നിന്നെ എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നിൻ്റെ ആ ആയുധം... അതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്."
എനിക്ക് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
അവർ ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പിൽ തൻ്റെ ഫോൺ നമ്പർ എഴുതി എൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു. "നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരണം. ഭർത്താവും മകനും ഗുരുവായൂർ പോയിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ തനിച്ചേയുള്ളൂ. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും തരാൻ എൻ്റെ കയ്യിലുമുണ്ട് കുറച്ച കാര്യങ്ങൾ."
ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. വീട്ടിലെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളും, എൻ്റെ കയ്യിലുള്ള ആ നമ്പറും മാറി മാറി എന്നെ അലട്ടി. ഒടുവിൽ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു, പോയി നോക്കാം. എന്തായാലും ഇതിലും മോശമായി ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ലല്ലോ.
പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഞാൻ അവരുടെ വീട് കണ്ടുപിടിച്ചു. ഓച്ചിറയ്ക്കടുത്ത് കൃഷ്ണപുരത്തുള്ള വലിയൊരു മനോഹരമായ വീട്. വാതിൽ തുറന്ന ജയപ്രഭ ഒരു നൈറ്റിയിലായിരുന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ഒരു വിദേശ പെർഫ്യൂമിൻ്റെ മണം എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. അവർ എന്നെ സോഫയിലിരുത്തി വെള്ളം തന്നു.
"നീ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു." അവർ എൻ്റെ അരികിലിരുന്നു. അവരുടെ തടിച്ച കൈകൾ എൻ്റെ തുടയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. പക്ഷേ ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു തരം സുഖമുണ്ടായിരുന്നു.
അവർ എന്നെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
എനിക്ക് നേരിയ സങ്കോചം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ എത്തരത്തിലുള്ള സ്ത്രീ ആണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ.
എങ്കിലും അവരുടെ പെർഫ്യൂമിൻ്റെ ഗന്ധം എനിക്ക് എന്തോ ഉന്മേഷം ഉണ്ടാക്കി. നന്നായി തടിച്ച സ്ത്രീ. എൻ്റെ ലിംഗം ആദ്യമായി കണ്ട സ്ത്രി.
ജയപ്രഭ എന്നോട് കട്ടിലിൽ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. നല്ല ഡൺലപ്പ് മെത്ത. അതിലേക്ക് ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു ത്രില്ലുണ്ടായി. അവർ വശ്യമായി ഒന്നു ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് സ്വയം വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. കറുത്ത കണ്ണുകളുള്ള നാൽപ്പത് സൈസ് ചക്ക മുലകൾ. അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ ഒൻപത് ഇഞ്ച് കുണ്ണ ചാർജ്ജായി.
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയുടെ നഗ്നത ഇത്ര അടുത്ത് കാണുന്നത്. ഞാൻ അറിയാതെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റു. വണ്ണ തുടകൾക്ക് മുകളിൽ അൽപ്പം മുഴച്ച് നിൽക്കുന്ന ജയപ്രഭയുടെ പൂർത്തടം. ഞാൻ കൈ അവിടേക്ക് നീട്ടിയപ്പോൾ "ധൃതി വയ്ക്കാതെടാ " എന്ന് പറഞ്ഞ് എൻ്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കു നേരെ കൈ നീട്ടി.
നിമിഷങ്ങൾക്കകം ജയപ്രഭ എന്നെ പൂർണ്ണനായി അഴിപ്പിച്ചു. എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ലിംഗം കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
"ഇത്രയും കാലം പ്രവാസിയായ ഭർത്താവിനൊപ്പം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊന്ന് കണ്ടിട്ടില്ലെടാ..." അവർ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ആ ആദ്യ അനുഭവം എനിക്ക് വിവരിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു. അവരുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും, തൃപ്തിയടയുമ്പോൾ അവർ പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്ന ശബ്ദങ്ങളും എന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു. എൻ്റെ കരുത്ത് അവരെ വല്ലാതെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ആ സമാഗമത്തിനൊടുവിൽ അവർ വല്ലാതെ തളർന്നു പോയിരുന്നു.
തിരികെ പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ജയപ്രഭ എൻ്റെ കയ്യിൽ അയ്യായിരം രൂപയുടെ നോട്ടുകൾ വെച്ചു തന്നു. "ഇത് നിൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വെച്ചോ. ഇനി എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാം. എൻ്റെ കൂട്ടുകാരികൾ പലരും ഇങ്ങനെയൊരാളെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്."
അന്ന് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ രണ്ട് ചിന്തകളായിരുന്നു. ഒന്ന്, ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണോ എന്ന കുറ്റബോധം. രണ്ട്, ഒരു മാസത്തെ എൻ്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ശമ്പളത്തിൻ്റെ പകുതിയിലധികം എനിക്ക് വെറും രണ്ട് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
എൻ്റെ ലൈംഗികത വെറുമൊരു ശാരീരിക സുഖത്തിനപ്പുറം, ഒരു മൂല്യമുള്ള ഒന്നാണെന്ന് ഞാൻ അന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ തിരിച്ചറിവാണ് എന്നെ ഒരു സാധാരണ സെയിൽസ്മാനിൽ നിന്ന് "ജിഗോള" എന്ന രഹസ്യ ജീവിതത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. ജയപ്രഭ ഒരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. മുന്നിൽ വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ലോകത്തേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ വാതിൽ.
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
ജയപ്രഭയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുകയായിരുന്നു. പി.എസ്.സി കോച്ചിംഗിനും ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾക്കും നൽകാത്ത എന്ത് മൂല്യമാണ് എൻ്റെ ഈ ശരീരത്തിനുള്ളത് എന്നതായിരുന്നു എൻ്റെ ചിന്ത. പക്ഷേ, കീശയിലെ ആ നോട്ടുകൾക്ക് ദാരിദ്ര്യത്തിൻ്റെ കയ്പേറിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ മധുരമുള്ളതാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ ആഴ്ചകളിൽ ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധത്തിലായിരുന്നു. കടയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ ഓരോ സ്ത്രീ കടന്നു വരുമ്പോഴും അവർ ജയപ്രഭയെപ്പോലെ എന്നെ നോക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.
എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ചയുടെ അവസാനം എൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ വന്നു. അത് ജയപ്രഭയായിരുന്നു.
ജയപ്രഭ: "എന്താടാ, വിളിക്കാത്തത്? തിരക്കിലാണോ?"
ഞാൻ: "അല്ല മാഡം.. കടയിൽ കുറച്ച് തിരക്കായിരുന്നു."
ജയപ്രഭ: "മാഡം എന്ന് വിളിക്കണ്ട എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ? നോക്ക്, എൻ്റെ ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തുണ്ട്, ശീല. ശീല വർഗീസ്. അവൾ ഹരിപ്പാടാണ് താമസം. ഭർത്താവ് ഗൾഫിലാണ്, ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകൾ കാരണം പുള്ളി വരുന്നത് വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെയാണ്. നിന്നെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അവളോട് സംസാരിച്ചു. അവൾക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് കാണണം."
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മടിച്ചു നിന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു അവിചാരിത സംഭവം എന്നതിലുപരി ഒരു പ്രൊഫഷനായി മാറാൻ തുടങ്ങുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ: "എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്... എങ്ങനെയാ..."
ജയപ്രഭ: "പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല. അവൾ പാവമാണ്. നിന്നെ അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടും. നാളെ വൈകിട്ട് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ അയച്ചു തരുന്ന അഡ്രസ്സിലേക്ക് ചെല്ലൂ."
ഹരിപ്പാട്ടെ വില്ലയിലെ കൂടിക്കാഴ്ച
പിറ്റേന്ന് വൈകിട്ട് കായംകുളത്ത് നിന്ന് ബസ്സിൽ ഞാൻ ഹരിപ്പാട്ടെത്തി. ജയപ്രഭ തന്ന ലൊക്കേഷൻ ഒരു ആഡംബര വില്ലയുടേതായിരുന്നു. ഗെയിറ്റ് കടന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ മനോഹരമായ ഒരു പൂന്തോട്ടം. അവിടെ കാത്തുനിന്നത് ശീല വർഗീസ് ആയിരുന്നു. ഏകദേശം 45 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നും. ജയപ്രഭയെക്കാൾ അല്പം മെലിഞ്ഞ, എന്നാൽ വളരെ ഗ്ലാമറസ്സായ ഒരു സ്ത്രീ. വലിയ ഡയമണ്ട് കമ്മലുകളും വിലകൂടിയ സാരിയും അവരെ ഒരു സമ്പന്നയായ ബിസിനസ്സ് വുമണിനെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
ശീല: "ജയ പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ കാണാൻ ലുക്ക് ഉണ്ടല്ലോ നിനക്ക്. അകത്തേക്ക് വരൂ."
അകത്തെ ഹാൾ പൂർണ്ണമായും വിദേശ നിർമ്മിത സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവർ എനിക്ക് വൈൻ നൽകി. മദ്യം ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഒരു ധൈര്യത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ അത് കുടിച്ചു.
ശീല: "എൻ്റെ ഭർത്താവിന് എന്നെ നോക്കാൻ നേരമില്ല. പണം അയച്ചു തരും, അത് ചിലവാക്കാൻ എനിക്ക് അറിയാം. പക്ഷെ രാത്രികളിൽ എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ പണമല്ല, ഇതുപോലെ ഒരു സാമീപ്യമാണ്."
അവർ എൻ്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ജയപ്രഭയുടേതിനേക്കാൾ വലിയൊരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എന്നെ നയിക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ വലിയ പട്ടുമെത്തയിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ടു. ജയപ്രഭയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ തീവ്രമായ അനുഭവമായിരുന്നു അത്. ലൈംഗികത വെറുമൊരു ശാരീരിക പ്രവർത്തി മാത്രമല്ല, ഒരാളുടെ ഏകാന്തത മാറ്റാനുള്ള ഔഷധം കൂടിയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
പകൽ ഒരു തുണിക്കടയിൽ തുച്ഛമായ ശമ്പളത്തിന് കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സെയിൽസ്മാൻ, രാത്രിയിൽ പണക്കാരായ സ്ത്രീകളുടെ കിടപ്പറയിൽ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുന്ന രാജാവ്. ഈ രണ്ട് ജീവിതങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം ഞാൻ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തിരികെ പോരാൻ നേരം ശീല എൻ്റെ കയ്യിൽ നൽകിയത് 3,000 രൂപയായിരുന്നു.
ശീല: "ഇത് നിൻ്റെ പെർഫോമൻസിന് ഞാൻ തരുന്ന ബോണസാണ്. നമുക്കിനി ഇടയ്ക്കിടെ കാണാം."
അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കായംകുളത്തെ പഴയ ഇടവഴികൾക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകാത്തതുപോലെ തോന്നി. ഞാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു. അതെ, ഞാൻ ഒരു ജിഗോളയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
രണ്ട് അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ എൻ്റെ ഭയം ഒരുതരം ആത്മവിശ്വാസത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നു. പകൽ സമയം തുണിക്കടയിൽ ഷർട്ടുകളും മുണ്ടുകളും മടക്കിവെക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ മനസ്സ് അടുത്ത ഫോൺ കോളിനായി കാതോർത്തു. ജയപ്രഭയും ശീലയും എന്നെ ഒരു രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ എന്നെ ഒരു 'അമൂല്യ വസ്തുവായി' പരിചയപ്പെടുത്തി.
അങ്ങനെയാണ് ആലപ്പുഴയിലെ പ്രശസ്തയായ ക്രിമിനൽ വക്കീൽ അഡ്വക്കേറ്റ് മീരയുടെ വിളി വരുന്നത്. 40 വയസ്സിന് താഴെ മാത്രം പ്രായമുള്ള മീര, കോടതി മുറികളിലെ കണിശതയ്ക്ക് പേര് കേട്ടവളായിരുന്നു.
മീര: "ഹലോ, ഞാൻ മീര. ജയ തന്ന നമ്പറാണ്. ഇന്ന് വൈകിട്ട് എനിക്ക് ആലപ്പുഴയിലെ എൻ്റെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ വരാൻ പറ്റുമോ?"
അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. ആജ്ഞാപിക്കുന്ന ശൈലി. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. അന്ന് വൈകിട്ട് കടയിൽ നിന്ന് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് നേരത്തെ ഇറങ്ങി ഞാൻ ആലപ്പുഴയിലേക്ക് തിരിച്ചു.
കായൽ തീരത്തുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ ബംഗ്ലാവായിരുന്നു അത്.