തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1801

“എന്റെ വലിയവൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. അന്നയുടെ ചേച്ചീ..ഇത് അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ അനിയനാ…ഇത് അവളുടെ മോളും…” ഒറ്റയടിക്ക് എല്ലാമങ്ങു പറഞ്ഞു തീർത്തു അമ്മച്ചി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.ഞാനപ്പോഴാ എല്ലാരേയുമൊന്ന് നോക്കിയത്. റൂം നിറയെ ആളാണ് .പെണ്ണുങ്ങളും ആണുങ്ങളും ഇരിക്കുന്നും നിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഒറ്റയാളെയും അറിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ വെറുതെ ഓരോരുത്തരേം നോക്കി ചിരിച്ചു.

എല്ലാവർക്കും ചെറുതായെങ്കിലും ചിരിയുണ്ട്. അതിൽ കുറച്ചു വയസ്സുള്ള ഒരാളുടെ മുഖം അത്ര രസിച്ചല്ല എന്ന് ഞാൻ പെട്ടന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചു. ഇത് തന്നെയാവും ഏട്ടത്തിയുടെ അച്ഛൻ! എന്റെയും അമ്മച്ചിയുടെയും ബാക്കിൽ ഏട്ടത്തിയും അന്നയും വന്നു നിന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന ചെക്കൻ എന്റെ നേരെ സംശയത്തോടെ കൈ നീട്ടുന്ന കണ്ടു.എന്റെ നേരെയാണെന്ന് ആദ്യ മെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

“ആദിത്യനല്ലേ….?” അവൻ ഉള്ള സംശയം എല്ലാമെടുത്തു ചോദിച്ചു.എന്റെ പേരുള്ള വേറെ ആളെങ്ങാനും ഇനി ബാക്കിലുണ്ടോ? . ചൂണ്ടിയത് എന്റെ നേർക്ക് തന്നെയാണ്.എന്നെ തന്നെ.

“അതേ…” ഞാൻ ചെറിയ ചിരി കാണിച്ചു പറഞ്ഞു.

“നിലക്കൽ…?” ദേ അവന് തപ്പി തടഞ്ഞു എന്റെ വീട്ടു പേര് പറയുന്നു. ഇവൻ ആരാണ്?

“ഹാ….” ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ കൂടെ നോക്കി മറുപടി കൊടുത്തു. ഏട്ടത്തിയും എന്നെപോലെ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നിൽക്കാണ്. അപ്പോഴവന്റെ മുഖത്തു അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു കവിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. പെട്ടന്ന് എന്നെ കണ്ടു ബഹുമാനിക്കുന്ന പോലെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റവൻ നിന്നു.ആരെയോ മാറി പോയെന്ന് തോന്നുന്നു.