തമ്പുരാട്ടി 6 [രാമന്‍] 1801

വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു നനഞ്ഞതാണ്. വെണ്ണക്കട്ടി ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അനുഷേച്ചിക്കുണ്ടായ പോലെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന വിയർപ്പ് മണം അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ടാവുമോ ആവോ.മണത്തു നോക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? ഉറങ്ങുന്ന പോലെ പിണങ്ങി കിടക്കല്ലേ? അവസാനം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കണ മഞ്ഞ ബ്ലൗസിന്റെയുള്ളിലെ നെയ് നിറച്ച അമ്മമുലയുടെ ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുഴുപ്പ് നോക്കി ഞാനങ്ങനെ നിന്നു.

കുണ്ണയെടുത്ത് നോക്കി വാണം അടിപ്പിക്കുന്ന അത്ര കൊതിപ്പിക്കുന്ന കിടത്തം. മുന്നേ ഞാൻ ഈ മുറിയിൽ കയറിയത് അമ്മയുടെ നെയ്കുണ്ടി കള്ളനെപ്പോലെ മണത്തു നോക്കാനായിരുന്നു. പിന്നീട് ഇപ്പോഴാണ് കേറുന്നത്. എന്നാണാവോ എനിക്ക് ഇപ്പോ വേണേലും ഈ തണുപ്പുള്ള മുറിയിൽ കയറി അമ്മയെ ഇഷ്ടം പോലെ കളിക്കാൻ കഴിയുക? അച്ഛനൊക്കെ എന്തൊരു ഭാഗ്യവാനാണ്.എന്നെയും ഏട്ടനെയും ചേച്ചിയെയും ജനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എത്രയീറൂമിൽ കളിച്ചു രസിച്ചു കാണും. അമ്മയുടെ സുഖ വിളികളും, മൂളലും, കരച്ചിലും എല്ലാമീ റൂമിന്റെ ഓരോ ചുമരിനും അറിയാമായിരിക്കും. എനിക്കച്ചനോട് ആദ്യമായി അസൂയ തോന്നി.

പെട്ടന്ന്! ചുമരിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്ന അമ്മ ,ഞാൻ വന്നത് അറിഞ്ഞപോലെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി അതേപോലെ കിടന്നു.കിടത്തം കണ്ടു കമ്പിയടിക്കുന്നതിന് അപ്പുറം ആ മനസിലെ വേദന ആലോചിച്ചപ്പോ എനിക്കാകെ വിഷമായി. അമ്മയെ ഞാൻ വിഷമിപ്പിച്ചോ എന്ന തോന്നൽ.

“അമ്മേ…” ബെഡിൽ, അമ്മയുടെ സൈഡിൽ  ഇരുന്ന് കൊണ്ട് പതിയെ വിളിച്ചു. മിണ്ടാട്ടമില്ല. അനുഷേച്ചി കാണിച്ച പോലെ പിണക്കമാണോ?

“സോറി അമ്മേ…ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിന് പറഞ്ഞു പോയതാ..” എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇത്തിരി വിഷമം കലർന്നിരുന്നു.  ഹേ ഹേ ഒരു പ്രതികരണവുമില്ല.