തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍] 326

“ഇവനമ്മകുട്ടിയാ ഏട്ടത്തി..അമ്മയ്ക്കും അതേ..ഇവനോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടാ…”എന്നെ ഉത്തരം പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ എന്റെ കവിളിൽ നുള്ളികൊണ്ട് അനുഷേച്ചി ഇടപെട്ടു.

“അന്നോടാ…ഞാൻ കാരണം അമ്മ തെറ്റി ല്ലേ…” ഏട്ടത്തിയുടെ വാക്കിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുറ്റബോധം. ആ മുഖം വിഷമം കൊണ്ട് ചുളുങ്ങി.

“എന്റെ പൊന്ന് ഏട്ടത്തി ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ..അമ്മക്ക് ഇങ്ങനെ കുറച്ച് പ്രത്യേക സ്വഭാവങ്ങളാ..ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് തെറ്റിയിട്ടുണ്ട് ആദ്യായിട്ട് ഒന്നുമല്ല. ഏട്ടത്തി അതിനെ കുറിച് ആലോചിക്കേ വേണ്ട…“ ഞാൻ നിസാരാമട്ടിൽ കാര്യം പറഞ്ഞു. ഏട്ടത്തിക്ക് വിഷമം ആവണ്ടാ കരുതി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും തെറ്റിയാൽ അമ്മായിങ്ങനെ പട്ടിണി കിടക്കുന്നത് ആദ്യായിട്ടായിരുന്നു.

അമ്മ പിന്നേയും റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയില്ല.ഞാനിടക്ക് ചേച്ചിയുടെയും ഏട്ടത്തിയുടെയും ഇടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയി നോക്കുന്നുണ്ടായിയുന്നു. അനുഷേച്ചി അതിനിടയിൽ ബാത്‌റൂമിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു റൂമിൽ നിന്ന് പോയി.

ആ അമ്മിഞ്ഞ രണ്ടും വീർത്തു വന്നിരുന്നു. കുനിയുമ്പോ ചുരിതാർ കഴുത്തിലൂടെ കാണുന്ന കൊഴുത്ത വെള്ളമുലയിൽ പാല് നിറഞ്ഞു പച്ചഞെരമ്പ് പൊന്തിയത് എന്നെയൊന്നു ഇളക്കി വിട്ടതാണ്. ഏട്ടത്തി ഇല്ലായിരുന്നേൽ അമ്മിഞ്ഞ രണ്ടും എനിക്ക് കുടിച്ചു വറ്റിക്കായിരുന്നു. അനുഷേച്ചി അതിന് ഒരു മടിയും കൂടാതെ വെച്ചു തന്നേനെ! കൂടെ എനിക്ക് ടേസ്റ്റ് നോക്കാൻ അനുഷേച്ചി കാല് വിടർത്തി കൂടെ തന്നേനെ! ഹാ സാരല്ലാ ആരുമറിയാതെ അനുഷേച്ചി എന്നെ വിളിക്കല്ലോ!