അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം 2 [CA Topper] 97

രാധാമണി കള്ളച്ചിരിയോടെ സ്വാതിയുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട് ജയേട്ടാ, സ്വാതിക്ക് ഇനിയും മതിയായിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.”

സ്വാതി ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല, പകരം ജയചന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി വെച്ചു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ തന്നെ, ആ പഴയ വീടിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ഇനിയും തുറക്കപ്പെടാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

ജയചന്ദ്രൻ സ്വാതിയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും പതിയെ മുഖമുയർത്തി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആർത്തി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. അയാൾ സ്വാതിയുടെ മുടിയിഴകൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. സ്വാതി ഇപ്പോഴും കിതപ്പടക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു, അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശികളും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താ സ്വാതി… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തളർന്നോ?” ജയചന്ദ്രൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

സ്വാതി കൺപോളകൾ പതുക്കെ തുറന്നു. വിയർപ്പുകുളിച്ച അവളുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജയേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരുതരം മയക്കം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് മെല്ലെ അയാളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “ഇല്ല ജയേട്ടാ… ഇത് വെറുമൊരു തുടക്കം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇത്രയും നാളും ഞാൻ കൊതിച്ച സുഖം ഇതാണോ എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ് ബോധ്യമാകുന്നത്.”

രാധാമണി കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നുകൊണ്ട് സ്വാതിയുടെ തുടകളിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. “ഇവൾക്ക് അത് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി ജയേട്ടാ. ഇനി ഇവളെ പിടിച്ചാൽ കിട്ടില്ല.”