ആയിഷയിലൂടെ 2 [ഹസ്ന] 72

ഞാൻ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും വരുത്താതെ, വിയർപ്പ് പതുക്കെ തുടച്ചുകളഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്നു.

“ആഹാ റഹീം, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്,” സമീറ ഇത്ത കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നാൽ കൂടെയുള്ള ആളെ ഓർത്ത് അല്പം ഗൗരവം നടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എന്താ ഇത്താ… ഓഫീസിൽ പോയതല്ലേ? വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഒരു ഫയൽ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പെൻഡിങ് കിടക്കുവായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വരാമെന്നാ വിചാരിച്ചതെങ്കിലും, ഈ വഴിക്ക് ഒരു സൈറ്റ് വിസിറ്റിന് വന്നപ്പോൾ ഫയലിൽ അബ്ബു ഒപ്പിടേണ്ട ഭാഗങ്ങൾ ഒന്ന് മാർക്ക് ചെയ്തു തരാൻ വന്നതാ. അബ്ബു ഇല്ലെങ്കിൽ ആയിഷ മോളെക്കൊണ്ട് ഒപ്പിടുവിച്ച് നാളെ ഓഫീസിൽ എത്തിച്ചാൽ മതി. ആയിഷ എവിടെ?” സമീറ ഇത്ത ഫയലുമായി അകത്തേക്ക് നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും സോഫയിൽ ഇരുന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ആയിഷ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പക്ഷേ, സോഫയിൽ വെച്ച് എന്റെ കൈകൾ തട്ടിയതിന്റെയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചതിന്റെയും ആ ഒരു ചോരത്തിളപ്പും വിയർപ്പും അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും പ്രകടമായിരുന്നു.

“ആ ഇത്താ… എന്താ കാര്യം?” ആയിഷ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഈ ഫയലിൽ ഒന്ന് ഒപ്പിടണം മോളെ. നാളെ റഹീമിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിട്ടാലും മതി,” സമീറ ഇത്ത ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ഇത്തയുടെ കൂടെ വന്ന ജീവനക്കാരൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഫോൺ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി അല്പം മാറി നിന്നത്. ആ സമയം നോക്കി സമീറ ഇത്ത ആയിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിനിന്നു. ഇത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ വലിയ ചന്തികൾ ആയിഷയുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ മുട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.